20. ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ Γ. ΖΑΡΙΦΗ - ΝΕΟΛΟΓΟΣ φ. 7120, 5/17.5.1893

[Μάκης Αποστολάτος]

Κατά την έρευνα των ψηφιοποιημένων φύλλων της εφημερίδας «ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΎΠΟΛΗΣ» της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, εντόπισα στον Α΄ τόμο του 1893 στο φύλλο 7120 της Τετάρτης 5/17.12.1893 (3η σελ 391) και στην ενότητα ΕΠΑΡΧΙΑΚΑ την χωρίς ημερομηνία ανταπόκριση από την Τρίγλια στην οποία περιγράφεται το ετήσιο μνημόσυνο του μεγάλου ευεργέτη Γεωργίου Ζαρίφη που τελέστηκε εκεί την ημέρα της εορτής του Αγίου Γεωργίου. Δεν αναφέρεται ο συντάκτης της επιστολής, αλλά τεκμαίρεται η γνώση του στον χειρισμό της επικρατούσας την εποχή εκείνη καθαρεύουσας.

Δεν αναφέρεται, επίσης, ο ναός αλλά είναι βέβαιο ότι η λειτουργία έγινε στον Κάτω δεδομένου ότι 1) σ' αυτόν ετελούντο οι αντίστοιχες λειτουργίες, 2) ο Άνω ανακατασκευάστηκε με σουλτανική άδεια που εκδόθηκε το 1895 μετά από αλληλογραφία που ξεκίνησε το 1894 και 3) περιγράφεται το διοικητήριο (Hokimat) μετά την εκκλησία, το οποίο βρισκόταν δίπλα ακριβώς στον Άγιο Γεώργιο Κάτω και για το λόγο αυτό δεν διέθετε καμπαναριό.

Μετά τη λειτουργία, με την παρουσία όλων των ιερέων των ναών, η πομπή ξεκίνησε προς το παρθεναγωγείο, που ανεγέρθηκε με δωρεά του ευεργέτη, προπορευομένων των μαθητών και των διδασκάλων. Στο διοικητήριο και με την παρουσία του μουδίρη (Ααρίφ εφέντης), τελέστηκε δέηση υπέρ του Σουλτάνου. Στο ισόγειο του παρθεναγωγείου και στην αίθουσα του νηπιαγωγείου , που ήταν κατάλληλα διακοσμημένη και στολισμένη, αναγνώσθηκαν ευχές και τελέστηκε τρισάγιο υπέρ της αιωνίας μνήμης και αναπαύσεως του κεκοιμημένου μεγάλου ευεργέτου της κοινότητος Γ. Ζαρίφη. Στη συνέχει ένα κορίτσι απήγγειλε ποίημα, η  διευθύντρια κυρία Ελένη Παπαδοπούλου, απόφοιτος του Ζαππείου, εξύμνησε τις αρετές του αειμνήστου ανδρός, ακολούθησαν διάλογοι, άσματα και εψάλη ύμνος προς τον Σουλτάνο από μαθήτριες. Μετά όλοι ανέβηκαν στον όροφο του παρθεναγωγείου όπου προσφέρθηκαν αναψυκτικά και ποτά και μοιράστηκαν κόλλυβα.

Το κείμενο της ανταπόκρισης παρατίθεται αυτούσιο στην καθαρεύουσα και με την ορθογραφία της εποχής εκείνης

ΝΕΟΛΟΓΟΣ φύλλο 7120 της Τετάρτης 5/17.12.1893 (3η σελ. 391)

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ

ΕΠΑΡΧΙΑΚΑ

Κατά τα εκ Τριγλίας επιστελλόμενα ημίν, η αυτόθι ομογενής κοινότης ετέλεσε τη ημέρα του Αγίου Γεωργίου εν τω φερωνύμω ναώ το καθιερωμένον υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μεγάλου ευεργέτου  των σχολών αυτής Γεωργίου Ζαρίφη μνημόσυνον, ευγνωμονούσα από μέσης καρδίας τω ανδρί ανθ' ευεργέτηται και ευεργετείται. Μετά το πέρας της ιεράς λειτουργίας άπαντες προς εκδήλωσιν της εγκαρδίου τη ιερά σκιά του μεγάλου αυτών  ευεργέτου ευγνωμοσύνης αθρόοι εις το μνημόσυνον σπεύσαντες δε εν τάξει, και επιβαλλούση σεμνοπρεπεία εξελθόντες του ναού, συμπάντων των ιερέων πασών των ενοριών τα ιερά αυτών άμφια ενδεδυμένων, προπορευομένων των μαθητριών μετά των διδασκάλων, εις το παρθεναγωγείον διηθύνθησαν. Ενώ δε διήρχοντο προ του διοικητηρίου, συνενωθέντος τη συνοδία και του μουδίρη προσκλήσει της εφορίας, δέησις εγένετο υπέρ του άνακτος, ζωηρώς του πλήθους ζητωκραυγήσαντος. Εν πομπή δε και παρατάξει αφικόμενοι προ της σχολής, ης της θύρας ύπερθεν δαφνοστολίστου ούσης εκυμάτιζεν η αυτοκρ. οθωμανική σημαία, εισήλθον ούτω εν εκτάκτω τάξει, την εφόρων την δέουσαν προς τούτο λαβόντων πρόνοιαν, εις την καταλλήλως ευπρεπισθείσαν αίθουσαν του νηπιαγωγείου, ένθα διεκρίνοντο ο μουδίρης Ααρίφ εφέντης, πάντες οι εν τέλει και οι προύχοντες της κοινότητος. Και κατ' αρχάς μεν αφού ανεγνώσθησαν ευχαί και τρισάγιον υπέρ αιωνίας μνήμης και αναπαύσεως του κεκοιμημένου μεγάλου ευεργέτου της κοινότητος Γ. Ζαρίφη εψάλη συν άλλοις εν χορώ υπό των ιερέων το «Αιωνία η μνήμη αυτού, είτα δε κοράσιόν τι, την κοινήν διερμηνεύον ευγνωμοσύνην, συγκινητικώτατον  προς τους ευεργέτας απήγγειλε ποίημα, μεθ' ο η εκ των αποφοίτων του Ζαππείου διευθύντρια κυρία Ελένη Παπαδοπούλου δια βραχέων δεόντως εξύμνησε τας αρετάς του αειμνήστου ανδρός. Τούτοις επηκολούθησαν διάφοροι διδακτικώτατοι διάλογοι, άσματα και ποιήματα, μεθ' α εμμελέστατα υπό χορού μαθητριών εψάλη ύμνος εν διφωνία προς τον άνακτα. Μετά δε ταύτα πάντες οι τα πρώτα φέροντες, προεξάρχοντος του μουδίρη, ανήλθον εις τα δωμάτια του παρθεναγωγείου, ένθα, προσενεχθέντων αυτοίς αναψυκτικών ποτών και διανεμηθέντων των κολλύβων, απεχώρησαν τη μεν ψυχή του αοιδίμου ευεργέτου την ανάπαυσιν ευχόμενοι, την εξ ύψους δε ευλογίαν τω οίκω αυτού, όστις ου παύεται κατ' έτος προσφέρων ταις αυτόθι σχολαίς χρηματικήν δωρεάν, ου σμικράν αυταίς παρέχουσαν βοήθειαν.