ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

[Αλέκος Κοκκαλάς]

Απο το άθρο της ΚΟΚΚΑΛΑ ΕΛΕΝΗΣ στη εφημερίδα του Δήμου Τρίγλιας <<ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ>>

Τα Χριστούγεννα είναι η μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης η οποία προτρέπει τον άνθρωπο να επιδοθεί σε έργα φιλαθρωπίας και ομονοίας , να αισθανθεί παιδί και να έρθει για άλλη μια φορά πιο κοντά στην Εκκλησία και την πίστη.
Οι γιορτές είναι μέρες χαράς, αλλά και μέρες που οι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να εξαγνίσουν την ψυχή τους Αρκετές είναι οι δυσκολίες τα οικονομικά βάρη, το άγχος οι κόντρες, η ένταση της καθημερινής τους ζωής.
Οι γιορτές είναι μια καλή ευκαιρία να παραμερίσουν κάθε είδους κόντρα, εγωισμό, καχυποψία και να ΄ρθουν πιο κοντά στον εαυτό τους, τη ψυχή τους και τη γαλήνη της.
Οι ημέρες των γιορτών είναι ημέρες εσωτερικής πληρότητας, δεν αισθάνονται οι άδειοι άνθρωποι όταν συμμετέχουν στη χαρά των γιορτών, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι γιορτές έχουν θεραπευτική δύναμη για την ψυχή.
Και όταν η ψυχή ηρεμήσει και γαληνέψει σίγουρα πιο εύκολα μπορεί να συγχωρέσει. Πιο εύκολα μπορεί να κάνει μια καλή πράξη, να προσφέρει στον συνάνθρωπο από αυτά που του περισσεύουν είτε είναι υλικά, είτε πνευματικά αγαθά.
Τι είναι στ' αλήθεια αυτό που μας χωρίζει απ' τον συνάνθρωπο ή όπως καλύτερα το λέει ο λαός, τι έχουμε να χωρίσουμε μαζί του. Τα προβλήματα ίδια για όλους, οι δοκιμασίες... επίσης και η ζωή ...ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ.
Πόσο στοιχίζει αλήθεια, μια καλή κουβέντα, ένα συγκαταβατικό νεύμα, ένα χαμόγελο, μια καλημέρα Απλά και ανέξοδα πράγματα που κάνουν όμως τη διαφορά.
Αυτά τα Χριστούγεννα ας τα δώσουμε τη Θρησκευτικότητα που τους ταιριάζει κλέβοντας από την διασκέδαση και τον καταναλωτισμό και ας τα' αφήσουμε  να μας πάνε πίσω, εκεί, στο σπίτι της γιαγιάς, με τα στρωμένα χαλιά, το στολισμένο δένδρο με τα παλιά λαμπάκια, τα αγγελάκια στις κουρτίνες, τον γεμάτο μπουφέ με γλυκά, τη μυρωδιά της σόμπας που μπουμπουνίζει και το καντηλάκι που σιγοκαίει.
Εικόνες που δεν ξεριζώνονται εύκολα από μέσα μας.
Αυτές οι γιορτές ας σταματήσουν για λίγο τη ροή του χρόνου και ας μας πάνε πίσω στην παιδική μας ηλικία, εκεί που τα πράγματα ήταν απλά αυτό που φαίνονταν.
Και αυτό που σίγουρα θα δυναμώσει την ψευδαίσθηση και πώς είμαστε ακόμη παιδιά, είναι η φορτισμένη με τόσο συναίσθημα γιορτή των Χριστουγέννων... που αν την καταργούσαμε θα ήταν το ίδιο σα να τρεφόμαστε με σάντουιτς, αντί να καθόμαστε στο τραπέζι.   

Με εκτίμηση ΚΟΚΚΑΛΑ ΕΛΕΝΗ

[triglianos - admin foroum]

Αυτά τα Χριστούγεννα ας τα δώσουμε τη Θρησκευτικότητα που τους ταιριάζει κλέβοντας από την διασκέδαση και τον καταναλωτισμό και ας τα' αφήσουμε  να μας πάνε πίσω, εκεί, στο σπίτι της γιαγιάς, με τα στρωμένα χαλιά, το στολισμένο δένδρο με τα παλιά λαμπάκια, τα αγγελάκια στις κουρτίνες, τον γεμάτο μπουφέ με γλυκά, τη μυρωδιά της σόμπας που μπουμπουνίζει και το καντηλάκι που σιγοκαίει.
Εικόνες που δεν ξεριζώνονται εύκολα από μέσα μας.

Πολύ καλά τα λέει η Πατριώτισσα μας και συμφωνώ μαζί της. Με την διαφορά ότι τον τρόπο που γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα και όλες τις εορτές πριν 30-40-50 χρόνια, ΔΕΝ τον γνωρίζει η νεολαία μας, πλην ελαχίστων. Και αυτό είναι κακό για τις παραδόσεις μας. Δυστυχώς επικράτησε ο καταναλωτισμός και εκεί.