Μια άλλη ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ από τη Ρόδο

[Στάθης Δημητρακός]

   Από το βιβλίο του Αλέξη Πολίτη «Ρομαντικά Χρόνια»- Ιδεολογίες και Νοοτροπίες
στην Ελλάδα  του 1830-1880.
Θεωρία και Μελέτες ιστορίας 14 Ε.Μ.Ν.Ε – ΜΝΗΜΩΝ 2009

     Στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου «Συμπεριφορές, στάσεις και νοοτροπίες»σελ.119-123 αναφέρεται η ενδυμασία ως νοοτροπία [....].Στην προεπαναστατική Ελλάδα, σε ολόκληρα τα Βαλκάνια, τα ευρωπαϊκά (ρούχα) ήταν απαγορευμένα για τους ντόπιους, τουλάχιστον για τους άντρες[....].Η ευρωπαϊκή ενδυμασία υποδήλωνε και ευρωπαϊκές, φιλελεύθερες απόψεις[...].Με την επανάσταση τα ευρωπαϊκά ρούχα εισάγοντα πια στον ελληνικό χώρο [...]η παραδοσιακή φορεσιά φαίνεται αταίριαστη με την καινούργια όψη που θέλει να δείχνει ο ελληνισμός. [...]Σε όλο το χώρο προς τα τέλη του αιώνα (19ος αιώνας),μια «ρίμα» νησιώτικη ή αστική μας εξιστορεί τα παρακάτω:

Ακούσατε τι γινη στης Ρόδος τα  χωριά;
Εντύθηκε μια νέα στα ευρωπαϊκά


Με τον αγαπητικό -της πάει στον καφενέ
τον καφετζή προστάζει σουμάδα και αργιλέ.


Φίλοι του αδελφού της την εγνωρίσασι
και στον αδελφό της την επαραγκρίσασι

«-Τι κάθεσαι Βαγγέλη, δεν πας στον καφενέ
να δεις την Ανδρονίκη να πίνει αργιλέ».
.......................................................................
Σηκώνει την κουμπούρα της δίνει στα πλευρά
Τρυπάει τα άντερά- της, κι όλα τα σωτικά
...........................................................................
«Κάτω στη Διενή, είναι το μνήμα- μου
Οι φίλοι του αδελφού-μου να  χουν το κρίμα-μου».

Ρούχα, καφενές, ελεύθερος έρως συμβαδίζουν στο κεφάλι του ριμαδόρου.