ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΡΙΓΛΙΑ (Α')

Ξεκίνησε από Στάθης Δημητρακός, 18 Ιανουαρίου 2010, 06:12:02 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Στάθης Δημητρακός

   ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ

Νοσταλγική η θύμηση
Πατρίδα μας χαμένη,
πάντα σε σένα τριγυρνά.
Η σκέψη πονεμένη
στα άγια σου τα χώματα
συχνά ξαναγυρίζει
σαν το διωγμένο το πουλί
που πάντα φτερουγίζει
πάνω απ΄τη πρώτη σου φωλιά.
Τρίγλια γλυκειά πατρίδα
πάντα θα καίη μέσα μας
του γυρισμού η ελπίδα.
Της Βιθυνίας καύχημα
του Μαρμαρά στολίδι
Χρυσόστομον εγέννησες
εσύ και Καβουνίδη.
Ο πρώτος Εθνομάρτυρας
εφοπλιστής ο άλλος
και πατριώτης ένθερμος
ευεργέτης μεγάλος.
Παντοβασίλισσα γλυκειά
της  Τρίγλιας Παναγία
κάτω από τη σκέπη Σου
έχε μας την αγία
όλους εμάς τους  Τριγλιανούς
και όλους τους Χριστιανούς.  

Χρήστος Ευδοκίμου
εκ Σερρών,  Συνεργάτης για πολλά χρόνια των «Τριγλιανών Νέων».
«Τριγλιανά Νέα», Θεσσαλονίκη 1/3/1976, Αρ.φύλλου 3, σελ.6


ΤΡΙΓΛΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ

Θυμούμαι μια καλοκαιριά,
στου Γεναριού ένα δείλι...
Τι χρώματα φανταχτερά
ζωγράφιζαν στα πλάγια
η θάλασσα, ο ουρανός,
στης Τρίγλιας τ΄ακρογιάλια....

Τι ρεμβασμοί, τι όνειρα
που έπλαθε η νειότη
και τι γλυκό ξεκούρασμα
που του χαρίζαν οι γιορτές
του κάθε πατριώτη.

Τι όμορφο συνάθροισμα
εις στο γιαλό στις έξη του Γενάρη
που το Σταυρί περίμενε ο νειός
για να τον πάρη
να βουτηχθή στη θάλασσα
και πρώτος ναν' ο δότης
και νάρθη αυτός ο νικητής
και τυχερός που θα δεχθή
τη χάρη του Δεσπότη.

Που είναι όλα αυτά; Πού χάθηκαν;
Μοίρα καταραμένη;
Ποιός σίφουνας τα σήκωσε
και σκόρπισε τον κόσμο σου,
Τρίγλια αγαπημένη;

Ο κόσμος σου που έφυγε
και μένει πια στη ξένη,
θα σε θυμάται όσο ζη,
πατρίδα μας χαμένη...    

Άννα Καφόγλου, Λέξιγκτον Κεντάκι Αμερικής
«Τριγλιανά Νέα», 20/4/1976, αρ.φυλλ.4, σελ.2      



ΤΟ ΒΑΠΟΡΑΚΙ ΣΦΥΡΙΖΕ

Tο βαποράκι σφύριζε
πικρά φαρμακωμένα
κι κάθε μάνα έλεγε
αλίμονο σε μένα.

Τρίγλια πατρίδα μας γλυκιά
τα τέκνα σου εξορίζεις
τους Τούρκους
κάνεις κάτοικους
και μας δε μας γνωρίζεις.

Τρίγλια πατρίδα μου γλυκειά
αγαπημένη χώρα
για να σε βγάλω από το νου
ποτέ δεν θα'ρθει η ώρα.

Η Τρίγλια ήταν έμορφη
ψηλά  ήταν τα  βουνά της,
έμορφα τα κορίτσια της
και κρύα τα νερά της.

Της ανθρωπιάς παράδειγμα
των Τριγλιανών στολίδι
φάρος αγάπης στάθηκες
Φίλιππα Καβουνίδη.

Τερψιθέα  Μαμελετζή
«Τριγλιανά Νέα», 3/2/1984, αρ.φυλλ.45, σελ.2


ΤΡΙΓΛΙΑ...

Τρίγλια όμορφη κι αγαπημένη
θάρρος  μας έδωσε ο Θεός
να σε θυμόμαστε όλο τον καιρό

Ένα ποίημα να σε γράψω,
είναι κρίμα, θέλω πολλά, πολλά ακόμα να σου πω
κι από τη μητέρα Ελλάδα
που τη ζούμε όλη με χαρά,
ειρήνη θέλουμε κι όχι προσφυγιά.

Σοφία Γιαρένη, «Της αγάπης και της προσφυγιάς»,
Ποιητική Συλλογή, Εκδόσεις Δρυμός, Αθήνα 1994.  


Συλλογή: Στάθης Δημητρακός