ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

[Στάθης Δημητρακός]

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ*


ΑΝΑΧΩΡΩ ΦΙΛΤΑΤΗ

Αναχωρώ φιλτάτη, φεύγω εις ξένην γην
το τελευταίο χαίρε σου λέγω εκ ψυχής.
Βιολέτα μ' ανθισμένη με φύλλα πράσινα
φεύγω και σε αφήνω καημούς και βάσανα.
Έλα να φιληθούμε σαν δυο αγνά πουλιά
που φεύγουνε στα δάση να χτίσουμε φωλιά.
Έλα να φιληθούμε περιστερούλα μου
να φύγει το φαρμάκι που 'χει η καρδούλα μου.
Έλα να σε φιλήσω και φίλα με και συ
και σαν το μαρτυρήσω μαρτύρα το και συ.

Κατίνα Σαρρή, «Tριγλιανά Νέα», Θεσσαλονίκη 16/7/1978,
Αρ. φύλλου 16, σελ.2, «Οι ξενιτεμένοι μας».

ΘΑ ΦΥΓΩ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΣΤΑ ΞΕΝΑ (1η παραλλαγή)

Θα φύγω κόρη μου στα ξένα
θα μακρυνθώ δια παντός
θα ζω πάντα δυστυχισμένα
γιατί θα είμαι μοναχός.

Αν ήτανε να ταξιδέψης
να φύγης στην Αμερική
δεν έπρεπε να μ΄ αγαπήσης
και να μ' αφήσης φως μου μοναχή.

Στον τόπο που σε πρωτοείδα
θε να φυτέψω μουσμουλιά
και τις ελπίδες θα κρεμάσω
στα μαραμένα της κλωνιά.

Στο ίσκιο της θε να κοιμάμαι
την μυρωδιά της θα ρουφώ
και όταν εσένα θα θυμάμαι
θα τρώγω μούσμουλο στυφό.

Αν ήτανε να ταξιδέψης
να πας στα ξένα μακριά
δεν έπρεπε να μ΄ αγαπήσης
και να μου κάψεις την καρδιά.

Κατίνα Σαρρή, «Τριγλιανά Νέα», Θεσσαλονίκη 16/7/1978,
Αρ. φύλλου 16, σελ.2, «Οι ξενιτεμένοι μας».



ΘΑ ΦΥΓΩ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΣΤΑ ΞΕΝΑ (2η παραλλαγή)

Θα φύγω κόρη μου στα ξένα
θα μακρυνθώ δια παντός
θα ζω πάντα δυστυχισμένος
γιατί θα είμαι μοναχός.

Αν ήτανε να ταξιδέψεις
να πας στα ξένα μακριά
δεν έπρεπε να μ΄ αγαπήσεις
και να με κάψεις φως μου την καρδιά.

Στον τόπο που σε πρωτοείδα
θε να φυτέψω μουσμουλιά
και τις ελπίδες θα κρεμάσω
στα μαραμένα στα φύλλα της κλωνιά.

Στο ίσκιο της θε να κοιμούμαι
την μυρωδιά της θα ρουφώ  
και όταν εσέ θα ενθυμούμαι
θα τρώγω μούσμουλο στυφό.

Από την Αντωνία Κων. Σπανδωνή, Νέα Τρίγλια.
Τα απάγγειλε στην Φωτεινή Πιστικίδου (σήμερα σύζυγο Αποστόλη Κοκκαλά) και τα κατέγραψε το 1980-81 για μια εργασία της στο σχολείο.  

ΔΙΣΤΙΧΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Αν ήταν η θάλασσα στεριά να την επερπατούσα,
θα σ' έβλεπα πουλί μου (ή Mητράκο μου-όνομα) και πάλι θα γυρνούσα.

Ξενιτεμένο μου πουλί, πότε να σ΄ανημένω
να΄χω τις αγκάλες μου ανοιχτές και το σοφρά στρωμένο;
   
Απαγγελία: Ελευθερία Ευστ.Δημητρακού –Ραφήνα.

Την ξενιτιά, την ορφάνια, την πίκρα, την αγάπη,
τα τέσσερα τα ζύγισαν, βαρύτερα είν' τα ξένα.
                       
Ο ξένος εις την ξενιτιά πρέπει να βάνει μαύρα
για να ταιριάζει η φορεσιά με της καρδιάς τη λάβρα.

Αναστάση Τακά: «Επιστολή στο γιο- Μονόλογος- Χρονικό» Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα  1983 , σελ.154

*Συλλογή τραγουδιών από την Τρίγλια της Προποντίδας
Στάθης Δημητρακός.

[Αλέκος Κοκκαλάς]

Ο ξένος μες' την ξενιτιά πρέπει να βάλει μαύρα για να τον γνωρίζουν πούχι η καρδιά του λαύρα.

Ο ξένος μες' την ξενιτιά σαν το πουλί γυρίζει σαν των βασιλικό που ανθεί μα η αλήθεια δεν μυρίζει.

Κοκκαλά Αναστασία Ακούσματα απο τους παλιούς.