ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ- ΚΛΕΦΤΙΚΟ

[Στάθης Δημητρακός]

                       ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ *   

Του Κίτσου η μάνα κάθουνταν αντίκρυ στο ποτάμι
με το ποτάμι μάλωνε και το πετροβολούσε.
«Ποτάμι για λιγόστεψε, για στρέψε παραπίσω
για να περάσω αντίπερα , πέρα στα κλεφτοχώρια
που κάνουν  κλέφτες σύνοδο (1) να πιάσουνε τον Κίτσο».

Τον Κίτσο τόνε πιάσανε και σαν φονιά τον πάνε,
χίλιοι τον πάνε από μπρος και οι δυο χιλιάδες πίσω,
και μες στη μέση ο Κίτσος μας σα μαραμένο φύλλο,
σα φύλλο τριαντάφυλλο ανθούσε πρώτα ο Κίτσος,
τρέχει η μάνα  του και ρωτά  που ο Κίτσος εφάνη.
«-Κίτσο μου, που είναι τα άρματα και τα χρυσά τσαπράζια;(2)»
«-Μάνα τρελή, μάνα ζουρλή, μάνα ξεμυαλισμένη,
εδώ λεβέντης χάνεται και συ άρματα γυρεύεις ;
μάνα δεν κλαις τα νιάτα μου, δεν κλαις τη λεβεντιά μου
μον΄ κλαις τάρημα τάρματα, τάρημα τα τσαπράζια;»     

Γλωσσάρι: 1. σύνοδος=σύναξη, συγκέντρωση
     2. τσαπράζια= κοσμήματα της ελληνικής εθνικής αντρικής φορεσιάς που τα φορούσαν σταυρωτά στο στήθος, πάνω από το σταυρωτό γιλέκο.

Απαγγελία: Τερψιθέα (Θρεψούλα) Μαμελετζή, (Τρίγλια 1914- Ν.Τρίγλια 2006)
Καλοκαίρι 2005 Ν.Τρίγλια.

*Είναι από τα πιο διαδεδομένα δημοτικά τραγούδια στο πανελλήνιο. Ο Κίτσος ήταν κλέφτης του Βάλτου και του Ξηρόμερου, άγνωστο πότε έδρασε. Στα νεότερα χρόνια διασκευάστηκε για να προσαρμοστεί σε περιπτώσεις ληστών ή φυλακισμένων. Στις ανθολογίες δημοτικών τραγουδιών υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές.         

Συλλογή τραγουδιών από την Τρίγλια της Προποντίδας
Στάθης Δημητρακός.