ΧΡΥΣΟ ΜΟΥ ΚΑΝΑΡΙΝΙ

[Στάθης Δημητρακός]

ΧΡΥΣΟ ΜΟΥ ΚΑΝΑΡΙΝΙ*

Χρυσό μου καναρίνι ξύπνα από την κλίνη
ξύπνα και μην κοιμάσαι να δεις πως τραγουδώ.

Ξυπνώ και ΄γω καημένος σαν παραπονεμένος
τα άρματά μου βάζω και πάω να κυνηγώ.

Στο δρόμο που πηγαίνω ψιλή βροχή με πιάνει
δενδρί για ν' ακουμπήσω δεν ημπορώ να βρω.

Εκεί βλέπω έναν πύργο που λάμπει σαν τον ήλιο
πουλί καθετ' επάνω και γλυκοτραγουδά
και ο κελαϊδισμός του χρυσό μου καναρίνι
μου φαίνεται να λέει,
Χαρείτε σεις οι νέοι που έχετε τον καιρό.

Χαρά χαρά χαρείτε, καιρό μην καρτερείτε δεν γυρίζει πια
ετσί είναι κι' η νεότης χρυσό μου καναρίνι,
μαραίνεται σαν άνθος και λιώνει σαν κερί.     

*Κατίνα Σαρρή, «Τριγλιανά Νέα», Θεσσαλονίκη, 5 Μαρτίου 1977, αρ.φύλλου 9, σελ.2. 

ΧΡΥΣΟ ΜΟΥ ΚΑΝΑΡΙΝΙ (Άλλη παραλλαγή )*

Χρυσό μου καναρίνι
ξύπνα από την κλίνη
ξύπνα και μην κοιμάσαι
να δεις πως τραγουδώ

Ξυπνώ και γω  o καημένος
σαν παραπονεμένος
τα άρματά μου βάζω
πάγω να κυνηγώ.

Λαγούς περδίκια να βρω,
πουλάκια να σκοτώσω
και ΄σενα ν' αρνηθώ
κορμί μου αγγελικό. 

Βλέπω έναν πύργο
που λάμπει σαν τον ήλιο
πουλί κάθεται πάνω
και γλυκοκελαηδεί.

Μα ο κελαϊδισμός του 
μου φαίνεται να λέει,
χαρείτε σεις οι νέοι
πόχετε τον καιρό.

Χαρά χαρά χαρείτε
γιατί ο καιρός περνάει
και  δεν γυρίζει πια.

*Από την Αντωνία  Κων. Σπανδωνή, Νέα Τρίγλια.
Το απάγγειλε στην Φωτεινή Πιστικίδου (σύζυγο Αποστόλη Κοκκαλά) και η ίδια τα κατέγραψε το 1980-81 για μια εργασία της στο σχολείο. 

Συλλογή τραγουδιών από την Τρίγλια της Προποντίδας
Στάθης Δημητρακός.