ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ (Αλφαβητική κατάταξη Ε έως I)

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ  

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμμα Ε)

Ε κι έπειτα Έβαλε λυτούς και δεμένους Έβαλε νερό στο κρασί του. Έβαλε νιονιό Έβαλε ντη θηλιά στο λαιμό του Έβαλε ο διάολος ντη νουρά του Έβαλε την ουρά κάτω απ΄τα σκέλια Έβαλε τις φωνές Έβαλε το ''ευλογητό'' Έβαλε το νερό στα αυλάκι Έβαλε φέσι Έβαναν τα πράματα στη θέση τους Έβγαλα μπιμπίκια Έβγαλα το καπέλο μου,να μη χαθεί η ομπρέλα Έβγαλε γλώσσα Έβγαλε όνομα. Έβγαλε τα κάστανα από τη φωτιά Έβγαλε τελάλη Έβγαλε το φίδι από την τρύπα Έβγανε τα μάτια του Έβγανε το άχτι του Έγιναν κουλουβάχατα Έγιναν μαλλιά κουβάρια Έγιναν φύλλο και φτερό Έγινε «Ανάστα ο Κύριος». Έγινε αίμα και άμμος Έγινε άλλος άθρωπος. Έγινε ανακατωμένος ο ερχόμενος. Έγινε άνου κάτου Έγινε βαπόρι έγινε γλέντι τρικούβερτο Έγινε δέκα κάτια Έγινε έξω φρενών Έγινε καπνός Έγινε κεραμιδαριό Έγινε λαγός Έγινε μάλε βράσε Έγινε μεγάλο νταβαντούρι Έγινε μεγάλο πατιρντί Έγινε μπαρούτι Έγινε μπουρλότο Έγινε μπουχός Έγινε μύλος Έγινε νεκρανάσταση Έγινε ντόρος Έγινε ρημαδιό Έγινε της Αναλήψεως Έγινε Χατζής Έγινες ρεζίλι των σκυλιών Εγώ  το λέω του σκύλου μου κι ο σκύλος στη νουρά ντου Εγώ τα είπα και ΄γω τ΄άκουσα Έδεσε τον γάδαρο του Εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν. Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μουνί χτενίζεται. Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα Έδωκα σε ντο λόγο μου, πίσω δε ντονε παίρνω Έδωσε γη και ύδωρ Είδαμε τα καζάντια του Είδε στη τσέπη του παρά και ξιπάστηκε Είδε το χάρο με τα μάτια του Είδε τον ουρανό σφοντύλι. Είδες λιμπίσθησες Εική και ως έτυχε Είμαστε  πατείς με πατώ σε Είμαστε πάτσι Είναι αγιογδύτης. Είναι αγιόπαιδο! Είναι αθέρας Είναι άθρωπος της αμάκας Είναι αλαφροΐσκιωτος Είναι αμαρτία από ντο Θεό Είναι αναλφάβητος Είναι άξιος της τύχης του Είναι απέ ντη Πάρο Είναι απίκου Είναι άπιστος Θωμάς Είναι από ντο Θεό Είναι άσσος Είναι ατζαμής Είναι αυτός μια αμαρτία.. Είναι αφορεσμένος Είναι βίος και πολιτεία. Είναι βιτσιά Είναι για δέσιμο Είναι για να τον κλαίν οι ρέγγες Είναι για να΄ναι Είναι για τα πανηγύρια Είναι για τα σίδερα Είναι για το γάδαρο καβάλα κι σ' αυτόν ανάποδα Είναι για το διάβολο πεσκέσι. Είναι για φούντο Είναι γριά λάμια Είναι διαβόλου κάλτσα. Είναι Εβραίος Είναι εκ του πονηρού   Είναι εφταμηνίτικος Είναι εφτάψυχη Είναι ζιζάνιο Είναι θεριακλής Είναι Ιησουίτης Είναι καθεαυτού Είναι και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια Είναι κατ΄εικόνα και ομοίωση Είναι Κέρβερος. Είναι κολαϊνός Είναι κομμάτι άβολα Είναι κομμάτι αρσίζης Είναι κομμάτι αχμάκης Είναι κομμάτι αψύς Είναι κομμάτι μπαγαπόντης Είναι κρίμα και άδικο Είναι κύριος Είναι κώλος και βρακί Είναι λαδικό Είναι λιπανάβατος Είναι λολάγιο Είναι μαγκιώρος Είναι μακριά νυχτωμένος Είναι μαλαγάνα Είναι μαμούνι Είναι μάνα καημένη Είναι μανίκι Είναι μασάλι Είναι με μισό παπούτσι Είναι με τα φεγγάρια του Είναι με το ένα πόδι στο λάκκο Είναι Μέγαιρα Είναι μεγάλη βουτήχτρα Είναι μέγκλα Είναι μια γριά  αλεπού... Είναι μούσης Είναι μπεσαλής Είναι μπινές Είναι μπουμπούκι Είναι μυστήριος Είναι να ντη πιείς στο ποτήρι Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου Είναι νεροκουβαλητής Είναι νευρόσπαστο Είναι ξεγραμμένος Είναι ξεφτέρι Είναι ξίκης Είναι ξικοφάναρο Είναι ξόανο Είναι παιδί για υιοθέτημα Είναι παλικάρι της φακής Είναι πανταχού παρών Είναι παστρικό πινάκι Είναι περήφανος στ' αυτιά Είναι ρωνιό Είναι σα τη νύχτα με τη μέρα Είναι σαμιαμίδι Είναι σα σαρανταλείτουργο Είναι σαν ανάλατος χαλβάς Είναι σαν αφηρημένη τέχνη Είναι σαν βρεγμένη γάτα Είναι σαν κακοχρονονάχει Είναι σκιτζής Είναι σκνίπα στο μεθύσι Είναι σπαγγοραμένος Είναι στα μέσα και στα έξω Είναι στα μπουρίνια ντου Είναι τάφος Είναι τελεσίμι Είναι τεφαρίκι Είναι της Αγίας-Καθίστρας. Είναι του γλυκού νερού Είναι του θανατά Είναι του σκοινιού και του παλουκιού Είναι τρύπια τα χέρια του Είναι τσαγκαροδευτέρα Είναι τσαπερδόνα Είναι φτιασιδωμένη Είναι φυσαέρι Είναι ψιμάρι Είναι ψυχικιάρα Είντα Χιώτης, είντα Σουλιώτης. Είπ' ο γάδαρος τον πετεινό κεφάλα. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω. Είπα -ξείπα

Είπαμε της γριάς να χέσει και αυτή ξεκωλώθηκε Ειρήνη υμιν Ειρωνεία της τύχης Είσαι αργοκίνητο καράβι Είσαι κούτσουρο με τα μυρμήγκια Είχα μια σκασίλα Είχε άγιο Είχε γερές πλάτες Είχε τύχη βουνό Εκ του περισσέματος Εκ του πονηρού Έκανα τη μπάζα του Έκανα χερικό Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο Έκανε μια τρύπα στο νερό Έκανε ντο ψύλλο καμήλα Έκανε πολύ μπούγιο Έκανε φτερά Έκαστος εφ ω ετάχθη Έκαστος κατά τα έργα του   Εκατό η αλεπού, εκατό δέκα τ' αλεπόπουλα Έκαστε ο διάολος στο σβέρκο του Έκαψα την καλύβα μου να μη τρώνε οι ψύλλοι Έκαψε τα τζιέρια του Εκεί που είσαι ήμουνα , εκεί που είμαι θα ΄ρθεις Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος Έλα παππού μου να σου δείξω τ' αμπελοχωράφα σου Έλα παππού μου να σου δείξω της γιαγιά μου Ελάτε γνωστικοί να φάμε του τρελού το βιό Ελεήστε στραβοί τον ανοιχτομάτη Ελεεινός και τρισάθλιος Έλεος.   Νισάφι                       Ελεύθερος προξενητής για λόγου του γυρεύει Εμ κερατέας εμ δαρμένος Εμ φταίχτης εμ νταής Έμαθα να μαστορεύω και γαμώ τον μάστορή μου. Έμεινε άγαλμα Έμεινε αμανάτι Έμεινε άναυδος   Έμεινε μετέωρος Έμεινε πανί με πανί Έμεινε ξερός Έμεινε πετσί και κόκκαλο Έμεινε σαν καλαμιά στον κάμπο Έμεινε στα κρύα του λουτρού Έμεινε στήλη άλατος Έμεινε στον τόπο Εμείς δεν είχαμε να φάμε, ραπανάκια για την όρεξη θέλαμε Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Εμένα που με βλέπεις, ο παππούς μου έχει δείρει και Τούρκο Εμπρός φίλος και πίσω σκύλος Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν Εν τω άμα και το θάμα Εν χορδαίς και οργάνοις Ένα ίσον κανένα Ένα σώμα μια ψυχή Ένας αλλά  λέοντας Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη Ένας πέφτει, δέκα σηκώνονται Εννιά βάσανα και ένα αυτό οκτώ Εννιά έχει ο μήνας. Ενώπιος ενωπίω Εξ ιδίων τα αλλότρια Εξαφανίστηκε από το πρόσωπο της γης Έξεις και ξερός Έξι αυγά το λουτρικό, δώδεκα το ξυριστικό Εξορία του Αδάμ Έξτρα-πρίμα Έπαθε μεγάλο κάζο Έπαθε των παθών ντου ντο τάραχο Έπεσαν στο ψητό Έπεσαν τα φτερά του Έπεσε αναπαραδιά Έπεσε απ΄τα σύννεφα Έπεσε η μύτη ντου. Έπεσε θανατικό Έπεσε με τα μούτρα Έπεσε ξεραΐλα Έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε Έπεσε όξω Έπεσε σ΄ένα λούκι Έπεσε στα μαλακά Έπεσε στη λούμπα Επί ξύλου κρεμάμενος Έπιασε την μαλλιαρή Έπιασε το μαγιόξυλο Έπιασε τον Πάπα απ' τα γένια ( ή απ τ'@ρχίδια). Έπιασε τόπο Έρημος και σκότεινος Έριξε μαύρη πέτρα πίσω του Έριξε τα μούτρα του Εσένα σε φτάνει, εμένα με περισσεύει Εσένα τα λέω πεθερά για να τ' ακούει η νύφη Έσκασε και βαλάντωσε Έσκαψε μια γαδουροκυλίστρα Έσπασε η χολή του Έσπασε ο διάβολος το ποδάρι του. Έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης. Εσύ κακό χερόβολο κι εγώ κακό δεμάτι Εσύ που ξέρεις τα πολλά και ο νους σου κατεβάζει Εσύ πόφαγες τ' αυγό. Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα Ευλαβή γραφτό Ευλογημένη ώρα Ευλογία Θεού Εύρε να 'χεις και δούλευε να φας. Ευχής έργο Εφάγαμε το βόδι και έμεινε η νουρά Έφαγε ένα καζίκι Έφαγε ντη φόλα Έφαγε ο Ιμάμης και μπαΐλντησε Έφαγε παρά μια τεσσαράκοντα Έφαγε τα λυσσακά του Έφαγε την θάλασσα με το κουτάλι Έφαγε την παπάρα Έφαγε την χυλόπιτα Έφαγε το καταπέτασμα. Έφαγε το ξύλο της χρονιάς του Έφαγε τον αχλέουρα Έφαγε τον περίδρομο Έφαες τα μούσπουλα Έφαε τα σωθικά μου ή τα τζιέρια μου Έφαε το ξύλο της χρονιάς του Έφαε το σκατό με το φτυάρι Έφαε το ταϊνι του Έφριξε η γη Έφτασε ο κόμπος στο χτένι Έφτασε στο αμήν Έφτασε στο νυν και αεί Έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο Έφτυσε τον κόρφο της Έφυγε ο γάτος, χορεύουν τα ποντίκια. Έφυγε νύχτα Έφυγε σαν βρεγμένη γάτα Εχάσαμε ντο γάδαρο, κλαίμε το σαμάρι Έχασε η μάνα το παιδί και το παιδί ντη μάνα Έχασε τα αυγά με τα καλάθια Έχασε τα νερά του Έχασε τα πασχάλια του Έχασε τον μπούσουλα Έχε τα πόδια σου ζεστά, την κεφαλή σου κρύα και το στόμαχό σου ελαφρύ, γιατρού μην έχεις χρεία. Έχει άστρο Έχει βαθιά μεσάνυχτα. Έχει γατίσια ματιά Έχει έτοιμα τα δάκρυα Έχει και στον κώλο μάτια. Έχει καρδιά αμπάρι Έχει καρδιά μάλαμα Έχει καρδιά περιβόλι Έχει κωλοπηλάλες Έχει λερωμένη τη φωλιά του Έχει μακρυά γλώσσα Έχει μεγάλη γαδουριά Έχει μεγάλη ιδέα Έχει μεγάλο νταλκά Έχει μετρημένα τα λόγια του Έχει μούτρα και μιλάει; Έχει ντέρτια και σεβντάδες Έχει ντη γλώσσα ντου μακριά   Έχει ο Θεός Έχει ο καιρός γυρίσματα Έχει πολλά κουσούρια Έχει πορδοχαρά Έχει τα τρία κακά της μοίρας του Έχει τετράγωνο μυαλό Έχει το κοκκαλάκι της νυχτερίδας Έχει τρεχάματα Έχει τσακίρικα μάτια Έχει φούριες Έχει χου το πράμα Έχει ψυχή λιονταριού Έχεις γρόσσια, έχεις γλώσσα Έχεις καλά παιδιά, τι να ντο κάνεις ντο βίο. Έχει βαθεία μεσάνυχτα Έχουμε κεσάτια Έχουν γνώση οι φύλακες Έχω απλωμένο τραχανά Έχω μαγιά Έχω ράμματα για τη γούνα σου Έχω το κούτελό μου καθαρό

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμματα Ζ και Η )

Ζει και βασιλεύει
Ζει και ζηνίζει
Ζει μακριά απέ ντο κόσμο
Ζει σα τον κούκο
Ζει σαν αγάς
Ζεις, χρονείς Φωτίκα μου, με Κοκκαλά νιτερέσο μη κάνεις
Ζεύτηκε στη δουλειά
Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι και ντον Αύγουστο σταφύλι
Ζητά και τα ρέστα
Ζητά καλλιγραφία από της μυλωνούς ...
Ζύγιαζε και χάριζε και βερεσέ μη δίνεις
Ζυγιάζει από τις ελαφριές
Ζωή είναι αυτή Ζωούλα μου
Ζωή και κότα
Ζωή χαρισάμενη.
Ζωντανός πεθαμένος

Η "εν πολλαις αμαρτίαις.." Η αγάπη, ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται Η Αγία ράβδος Η αλεπού στον ύπνο της κοκόρια ονειρεύεται Η αλήθεια είναι πικρή Η αλήθεια του Θεού, το ψέμα του διαόλου Η αμαρτία είναι γλυκιά Η αρρώστια μπαίνει με το σακί και βγαίνει με το βελόνι Η αρχή το ήμισυ του παντός. Η Γεωργία η κουτσή που αγαπά τον παπουτσή Η γκαμήλα  ντην καμπούρα της δε την βλέπει. Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει. Η γλώσσα της πάει ροδάνι. Η γριά η κότα έχει το ζουμί Η γυναίκα ανεβάζει τον άνδρα, η γυναίκα τον κατεβάζει. Η γυναίκα του τσαγκάρη πορπατεί ξυπόλυτη Η δείξε και η μπήξε Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Η δουλειά να σε φοβάται κι όχι να τη φοβάσαι Η δουλειά ντου πάει πρίμα Η εξορία του Αδάμ Η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης Ή θα βρέξει ή θα χιονίσει ή καλοκαιριά θα κάνει. Η θάλασσα είναι λάδι Η καλή δουλειά αργεί να γίνει Η καλή μέρα απε το πρωί φαίνεται   Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά Η καρδιά της είναι από πέτρα Η κοιλιά παράθυρα δεν έχει Η κότα πίνει νερό και κοιτά και το Θεό Η κυρά η Μαριωρή απε ντον ύπνο στο φαί Η Μαγδάλω με το στόμα το μεγάλο Η μαϊμού του Κωλέττη Η μερίδα του λέοντος Ή μικρός μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου Η μισή ντροπή δική μου και η μισή δική του. Η μύτη ντου να πέσει, δε θα σκύψει να την πάρει. Η νύφη σα θα γεννηθεί της πεθεράς θα μοιάσει Η νύχτα βγάζει 'γούμενο και η αυγή δεσπότη Η πάστρα είναι μισή αρχοντιά Η πενία τέχνας κατεργάζεται και η πουτανιά φτιασίδια Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη. Η πουτάνα με τα κλάματα και ο ψεύτης με τους όρκους Η πρέφα θέλει υπομονή και το σκαμπίλι τέχνη Η πρώτη αδελφή παντρεύει και τις άλλες.

Η πρώτη γυναίκα δούλα μου, η δεύτερη κυρά μου. Η Σάρα και η Μάρα και  η τρύπια η χουλιάρα.    Η Σάρα και η Μάρα και το κακό συναπάντημα   Η σιωπή μου σε απάντησή σου Η Σκύλλα και η Χάρυβδη Η συμφωνία νικά ντο νόμο Η συντέλεια του κόσμου Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τονε που ντην έχει Η του ύψους ή του βάθους Η τρέλα δεν πάει στα βουνά Η τρέλα κουμαντάρεται; Η φιλία, φιλία και το νιτερέσο, νιτερέσο Η φτήνια τρώει τον παρά και ο παράς την φτήνια Η φτώχεια θέλει καλοπέραση Η χάρη θέλει αντίχαρη και πάλι χάρη είναι Η ψείρα άμα χορτάσει βγαίνει στο γιακά Ήγγιγεν η ώρα Ήθελε την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο Ήθελές τα και παθές τα Ήλιος και βροχή παντρεύονται οι φτωχοί Ήλιος και φεγγάρι, παντρεύονται οι γαδάροι Ήλιος με δόντια Ηλίου φαεινότερον Ήμαρτον Παναϊα μου ! Ήμουνα νιος και γέρασα. Ήξεις-αφήξεις Ήπιε πολλά φαρμάκια Ήπιε το αμίλητο νερό Ήπιε το πικρό ποτήρι. Ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα Ήρθε σούμπιτος Ήρθε στα νερά μου Ήρθε ταμάμ Ήρταν τ' άγρια να διώξουν τα ήμερα. Ήρτε η συντέλεια του κόσμου Ήρτε ξώρας Ήρτε πέρωρα Ήρτε στο αμήν. Ήσυχος σαν αρνάκι Ήταν γραφτό Ήταν να καούν δυό σπίτια και κάηκε ένα Ήταν της τύχης του Ήτανε στραβό το κλήμα, το ΄φαε κι ο γάδαρος Ηύρες τραπέζι κάθισε, ηύρες ξύλο φύγε

[Στάθης Δημητρακός]

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμματα Θ και Ι)

Θα  γυρίσει και ο τροχός....θα γελάσει και ο φτωχός Θα ακούσεις την καμπάνα σου Θα βάνω ντη σκούπα μου να κλαίει Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι Θα γενούμε από δυο χωριά χωριάτες Θα γενώ χαλί να με πατήσεις Θα γυρίσει το φύλλο Θα έχουμε ντράβαλα Θα μάθεις πως το τρίβουν το πιπέρι. Θα μας κοστίσει o κούκος αηδόνι.   Θα μείνει στο ράφι Θα ξέβουν τα θεούδια Θα πάρω το αίμα μου πίσου Θα περάσεις από τον πάγκο Θα πιάσουμε από σβέρκο Θα πλερωθεί απ΄αλλού Θα σε βγουν ξινά τα γέλια. Θα σε δείξω εγώ πόσα απίδια παίρνει ο σάκος. Θα σε κάνω μπλε μαρέ  Θα σε κάνω του αλατιού Θα σε περάσω γενεές δεκατέσσερις Θα σε συγυρίσω Θα σε τις βρέξω Θα σε φάει η μαρμάγκα Θα σε χορέψω στο ταψί Θα την μαδήσω Θα το κάνεις και θα πεις κι ένα τραγούδι Θα τονε κάνω κόνισμα Θα τριτώσει το κακό

Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι Θα φάμε με χρυσά κουτάλια Θα φάμε τα μουστάκια μας Θα φας καμιά ξεστριμένη Θα φας το κεφάλι σου Θα χάσει η Βενετιά βελόνι (ή φλουρί) Θα χωρίσει η ήρα από το στάρι Θάλασσα, πικροθάλασσα και πικροκυματούσα Θαρρείς και είναι αντίκα Θαρρείς τα αυγά αλωνίζοντο και το κρασί λιγνούντο Θαρρώ πως παίζει τα με την... τάδε. Μάνα τι σόι! Θέλει κανείς να αγιάσει αλλά ο διάολος δεν τον αφήνει Θέλει και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο Θέλει ξύλο με βρεγμένη σανίδα Θέλεις θέριζε και δένε, θέλεις δένε και κουβάλα Θέλεις πολλά ψωμιά ακόμα Θέλοντας και μη Θέλω ν΄αγιάσω, να σώσω την ψυχή μου μα δεν μ΄αφήνει ο διάολος που έχω στο βρακί μου   Θεριό ανήμερο Θέρος-τρύγος-πόλεμος Θεωρία επισκόπου και καρδιά μυλωνά Θόλωσε τα νερά Θου, Κύριε φυλακή το στόματί μου Θρέφεις φίδι στον κόρφο σου Θρέψε λύκο το χειμώνα να σε φάει το καλοκαίρι Θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός Θύμωσε; Ας πιει ξύδι

Ίδε ο άνθρωπος
Ίδιος και απαράλλαχτος
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται
Ιούδας ο Ισκαριώτης
Ίσα βάρκα, ίσα γιαλό
Ίσα- ίσα
Ίσα ρόδια, ίσα βόδια;
Ίσα!.ρε
Ισχνές αγελάδες
Ιώβειος υπομονή