ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ (Aλφαβητική κατάταξη Υ έως Ω)

Ξεκίνησε από Στάθης Δημητρακός, 19 Ιουλίου 2009, 07:04:26 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Στάθης Δημητρακός

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ  

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμματα  Υ και Φ)

Υ
Ύπαγε οπίσω μου σατανά
Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια
Υπογράφω και με τα δυο χέρια
Υστερνή μου γνώση να σ΄ είχα πρώτα
Ύψωσε τη φωνή του



Φ
Φάγαμε μαζί ψωμί και αλάτι
Φάγαμε το βόδι και έμεινε η ουρά
Φάε αβράμηλα και κοιμήσου στο αγιάζι
Φάε κουμπάρε καμιά ελιά! -Καλό ειν' και το χαβιάρι. -Καλό μα ακριβό! Τ'αξίζει κιόλας.
Φάε λάδι και έλα βράδυ
Φαεινή ιδέα
Φαρμάκι στάζουνε τα χείλη ντου
Φαρμακώνει ντον περίδρομο
Φασκελοκουκούλωστα
Φασούλι, φασούλι γεμίζει το σακούλι
Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο
Φαύλος κύκλος
Φέξε μου και γλίστρησα
Φέρεται σαν αγάς
Φέρθηκες μπόσικα
Φέρνει τον κατακλυσμό
Φίδι κολοβό
Φίδι που ντην έφαγε
Φίλε μου στην ανάγκη μου, και όχι στη χαρά μου
Φίλησε κατουρημένες ποδιές
Φίλος επιζήμιος, εχθρός επικαλείται
Φιρί φιρί το πας
Φλεβάρη κουτσοφλέβαρε
Φοβάται ο Γιάννος το θεριό και το θεριό το Γιάννη
Φοβάται τον ίσκιο του
Φόβος και τρόμος
Φοράει όλο γιορντάνια
Φοράει στραβά το γιασμάκι του
Φόρτωμα μ' έγινες
Φουμάρει σαν αράπης
Φούρκα που ντον έχει
Φούρνος να μη καπνίσει
Φουσκώνει σαν τον κούρκο
Φρίξον  ήλιε
Φρου-φρου κι αρώματα
Φταίει ο γάδαρος, δέρνου το σαμάρι.
Φταίει το κεφάλι, βαρούνε τα ποδάρια
Φτάνει και περισσεύει
Φτηνά την γλύτωσες
Φτιαγμένο στο πόδι
Φτού (σκατά) στα γένια του.
Φτού και απ' την αρχή
Φτού, φτού να μη βασκαθείς !
Φτύσε τον κόρφο σου
Φτωχός είναι ο διάολος!
Φύλαγε το καρφί μη χάσεις και το πέταλο.
Φύλακας άγγελος
Φύρανε το μυαλό του
Φύσει αδύνατον
Φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν
Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω
Φωνή λαού, οργή Θεού
Φωνή λέοντος δεν ακούσατε
Φως φανάρι
Φωτιά και λάβρα
Φωτιά να σε κάψει, φωτιόκαυτη!
Φωτιά στα μπατζάκια του

Στάθης Δημητρακός

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ  

Συλλογή: Στάθης Δημητρακός (αλφαβητική κατάταξη-γράμματα Χ, Ψ και Ω)


Χ
Χάβρα των Ιουδαίων
Χάθηκε απέ το πρόσωπο της γης
Χαϊβάνι του Γιωβάνη
Χαϊντε, χαλάλι
Χαίρε βάθος αμέτρητο
Χαιρέτα μου τον πλάτανο και Νικολό καρτέρει
Χαίρετε και αγαλιάσθε
Χαΐρι και προκοπή να μη δεις
Χαϊρολα
Χάλασε η μανέστρα
Χάλασε ο ντουνιάς
Χαλασμός Κυρίου
Χαλκά ντον έβαλε
Χαμένο κορμί
Χαμπάρι δεν παίρνει
Χάπατο, που να το πάρει η ευχή!
Χαρά Θεού!
Χαράς ευαγγέλια
Χάρη του βασιλικού ποτίζεται κι η γλάστρα.
Χάρισμα ξύδι, γλυκό σα μέλι
Χάσαμε τα πασχάλια μας
Χάσαμε της Παναϊας τα γράμματα
Χάσαμε το τελεσίμι
Χείρα βοηθείας
Χέρι που δεν μπορείς να δαγκάσεις, φίλα το
Χέσε θέατρο, κατούρα παράσταση
Χέσε μέσα Πολυχρόνη που δε γίναμε ευζώνοι
Χέσε ψηλά κι αγνάντευε!
Χέστα κι άστα!
Χέστηκε η Φατμέ στο Γενί-τζαμι
Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι
Χέστηκε ο Πολύδωρος που 'ναι στα πόδια γρήγορος
Χέστηκε πούκλανε
Χίλια καλοσωρίσατε
Χίλιες φορές στη βρύση το σταμνί, μα μια φορά θα σπάσει
Χίλιοι καλοί χωράνε
Χιόνι μες στο κόρφο σου
Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές στον Αλωνάρη
Χλιμιντρίζει σαν άλογο
Χολόσκασε απέ ντη στεναχώρια ντου
Χόρευε μαρή Σουσού, τα ποδάρια πίσου σου
Χρειάζεται βρεγμένη σανίδα
Χρεωμένος μέχρι τα μπούνια
Χριστό ντον έκανα!
Χριστός και Απόστολος
Χρόνια και ζαμάνια
Χρόνια στο κουρμπέτι
Χρυσάφι πιάνει και κάρβουνο γίνεται
Χρωστά τα μαλλιοκέφαλά του
Χρωστά της Μιχαλούς
Χτίζεις στην άμμο
Χτυπά μια στον καρφί και δυο στο πέταλο
Χτύπα ξύλο
Χώμα να πιάνεις χρυσάφι (ή μάλαμα) να γίνεται (ευχή)
Χώνει ντη μύτη του παντού
Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει
Χωριό της φράσης
Χωρίς κέρδος κέρατα!
Χωρίς να σπάσεις αυγά, ομελέτα δε γίνεται
Χωρίς φωτιά καπνός δε βγαίνει
Χώρισαν τα τσανάκια τους




Ψ
Ψαρεύει απόξω απόξω
Ψαρεύει στα θολά νερά
Ψάχνει ψύλλους στ΄άχερα
Ψέμα με ντη νουρά
Ψεύτη ντουνιά!
Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά και θα λυγίσει ο κλώνος
Ψηλός και άμυαλος
Ψωλή του, ραβδί του
Ψωμί δεν είχαμε, ραπανάκια για την όρεξη θέλαμε!
Ψώνισε από σβέρκο



Ω
Ω ! του θαύματος
Ων ουκ έστι αριθμός
Ώρα καλή στην πρύμη σου κι αέρα στα πανιά σου!
Ωραίο κάντρο!
Ως άνθος μαραίνεται
Ως εδώ και μη παρέκει
Ως εκ θαύματος
Ως ευ παρέστης
Ως κόρη οφθαλμού
Ως που να πείς κύμινο
Ως πρόβατο επί σφαγή
Ώσπου να βγάλει ο ήλιος κέρατα
Ωχ! Αμάν