4.5 Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ - ΝΕΟΛΟΓΟΣ φύλλο 4484, σελ 3η 294

[Μάκης Αποστολάτος]

Στο φύλλο 4484 της Παρασκευής 30 Μαρτίου/11 Απριλίου 1884 και στην 3η σελίδα καταχωρήθηκαν, σε 3 στήλες και σε συνέχεια της 2ης σελίδας. τηλεγραφήματα, παραλείψεις στεφάνων και προσφωνήσεων, η από 30/11 Απριλίου 1884 ευχαριστήριος επιστολή της Ελένης Γεωργίου Ζαρίφη προς τον διευθυντή της εφημερίδος ΝΕΟΛΟΓΟΣ κ.α.

Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα (συνέχεια)

Ο ιατρός κ. Αντωνιάδης εκ Φιλιππουπόλεως εξ ονόματος της επαρχίας Στενημάχου. – Αι οικογένειαι Αβραάμ και Νισήμ Καμόνδου εκ Παρισίων. – Ο κ. Κ. Ι. Ρωσέτος εξ Αθηνών. – Η κόμησσα Ο Νισήμ Καμόνδου εκ Παρισίων. – Ο κ. Αλατίνης εκ Θεσσαλονίκης. - Οι κ.κ. αδελφοί Γεωργιάδου εξ Αδριανουπόλεως. – Η οικογένεια Π. Βερνουδάκη εκ Παρισίων. – Ο κ. Λούμτσης εκ Παρισίων. - Η δημογεροντία Αδριανουπόλεως, - Αι κυρίαι Αδριανουπόλεως εξ ονόματος του Συλλόγου Ομονοίας. – Ο κ. Παλαιολόγος εκ Παρισίων. – Η ορθόδοξος κοινότης Δαρδανελλίων. – Η κεντρική εφορία των σχολείων Αδριανουπόλεως. – Ο κ. Θεόδωρος Μαυρογορδάτος εκ Βώλου. – Η κ. Κλεοπάτρα Θεοδώρου Ροδοκανάκη εκ Μασσαλίας. – Ο κ. Kleinimann εξ Αλεξανδρείας. – Η ελληνική κοινότης Μυτιλήνης. -Ο κ. Κωνσταντίνος Συναδινός ςξ Αλεξανδρείας. -  Η οικογένεια Μαγκανάρη εξ Αλεξανδρείας. – Ο κ. Αλατίνης εκ Μασσαλίας. – Η ελληνική κοινότης εκ Θεσσαλονίκης. – Η ελληνική παροικία Βραίλας δια του προέδρου αυτής κ. Ι. Σεκιάρη. – Ο κ. Θεοφιλίδης εκ Παρισίων. – Ο κ. Αθανάσιος Νικολόπουλος εκ Βραίλας. – Ο κ. Αμβρόσιος Συναδινός εκ Καίρου. – Ο κ. και η κυρία Στεφάνου Α. Ράλλη εκ Λονδίνου. – Ο κ. Κ. Μεταξάς και Ι. Καπλάνογλους εκ Βαγδατίου. – Η αρμενική κοινότης Νικομηδείας. – Ο κ. Ραίνεκ εκ Βουκουρεστίου. – Ο κ. Ι. Ιακώβου εκ Σμύρνης. – Ο κ. Παύλος Αθηνογένης εκ Σμύρνης. -  Ο ιατρός κ. Δαμασκηνός εκ Παρισίων. - Ο κ. Ι. Λομβάρδος εκ Λονδίνου. - Η οικογένεια Veron  εκ Νικαίας της Γαλλίας. – Ο σύλλογος Ισχύς εκ Φιλιππουπόλεως, - Ο κ. και η κυρία Γ. Βασιλείου εξ Αθηνών. – Ο κ. Π. Κλάδου εκ Μόντε Κάρλο. – Ο κ. και η κυρία Παύλου Σκουζέ εξ Αθηνών. – Ο κ. Bajon εκ Θεσσαλονίκης. – Ο κ. και η κυρία Σερφιώτη εκ Γαλαζίου. – Ο κ. Χάϊνδεσταμ εξ Αλεξανδρείας, - Η κόμησσα Αβραάμ Καμόνδου εκ Παρισίων. – Ο κ. Παππαδάκης εκ Παρισίων. – Ο κ. Γ. Κρέστοβιτς, διευθυντής των εσωτερικών της ανατολικής Ρωμυλίας. – Ο κ. και η κ. Ερνέστου Βλαστού εκ Παρισίων. – Ο κ. Ν. Ρογκότης εκ Θεσσαλονίκης. – Η κ. Φιλομήλα Μαυρογορδάτου εξ Αθηνών. – Η ελληνική κοινότης Βάρνης δια του μητροπολίτου Βάρνης. – Ο κ. Αργυριάδης εκ Φιλιππουπόλεως. – Η κ. Μάσιγκα Κλάδου εκ Παρισίων. – Ο ελληνικός σύλλογος Μασσαλίας δια του προέδρου αυτού Θεοδώρου Εμμανουήλ Ροδοκανάκη. – Η κοινότης Νικομηδείας. – Ο κ. Αθανάσιος Γ. Νικολόπουλος εκ Νιουορλεάνς των Ηνωμ. Πολιτειών της Αμερικής. – Ο κ. και η κυρία Ι. Αντωνιάδου εκ Παρισίων. – Ο κ. Ψωμιάδης εκ Μασσαλίας, - Οι κύριοι Βασίλειος, Δημήτριος και Κωνσταντίνος Νικολόπουλοι εκ Βραίλας. – Ο κ. Στέφανος Παρίτσης εκ Βαγδατίου, - Ο κ. Κόκκινος εκ Γιουργέβου. – Ο κ. Θεόδωρος Νεγρεπόντης εκ Παρισίων. – Η Α. Σ. ο άγιος Δέρκων εκ Παλέρμου. – Ο κ. Διονύσιος Βάλσαμος εκ Πτολεμαίδος. – Ο κ. Λέων Αλφάσσας εκ Παρισίων.

Παράλειψις στεφάνων και προσφωνήσεων

Ευφροσύνη Καμάρα, - Το Αθήνησιν Εθνικόν Πανεπιστήμιον. – Η εν Γαλατά Φιλεκπαιδευτική Αδελφότης. – Η εν Χάλκη Θεολογική Σχολή. – Η εν Φαναρίω Ιερατική Σχολή. – Ο κ. Παντολέων Σημηριώτης. – Ο κ. Δ. Γενίδουνιας. – Ο κ. Β. Ιωαννίδης, αρχιτέκτων και η σύζυγος αυτού. – Η εν Ορτάκιοϊ Αδελφότης. – Η εν Εδιρνέ καπουσού Αδελφότης. -  Αι σχολαί της εν Διπλοκιονίω κοινότητος. – Η Σχολή Παναγίας. - Αι κοινότητες Χρυσοπόλεως, Θεραπείων και Βουγιούκδερε. – Η εφημερίς Eastern Express. – Η εν Σαλματομβρουκίω ενορία και σχολή. – Εριφίλη χήρα Κωνσταντίνου Ζαφειροπούλου.


Εκ μέρους της Αδελφότητος Ξηροκρήνης ο πρόεδρος αυτής κ. Ν. Ψυχάρης προσεφώνησε τάδε,

Η αδελφότης  Ξ η ρ ο κ ρ ή ν η  προσφέρει σοι τη σεβασμία και ιερά ψυχή δι' εμού του ταπεινού προέδρου αυτής μετ' άκρας ευλαβείας τον στέφανον τούτον ελάχιστον τεκμήριον της βαθυτάτης αυτής ευγνωμοσύνης και σεβασμού. Από των ουρανίων σκηνών, ένθα ήδη αναπαύεται η μακαρία σου ψυχή, γνωρίζεις ήδη ως και εγνώρισας εν τω εν τω κόσμω τούτω βίω σου, οίαν στοργήν οίον φίλτρον, οίον σεβασμόν, οίαν αγάπην έτρεφον και τρέφουσιν έτι πάντες ους ή ηγάπησας, ή ευηργέτησας, ή ενουθέτησας, ή ετίμησας δια μυρίων δειγμάτων της τιμαλφεστάτης φιλίας σου. Η ανάμνησις των ων έπραξας αγαθών θέλει διαμείνει αναμφιβόλως ανεξάλειπτος εν ταις καρδίαις απάντων. Δέξαι αύθις την ταπεινήν έκφρασιν των αισθημάτων του βαθυτάτου σεβασμού μου.


Η διευθύντρια του παρθεναγωγείου της Παλλάδος επί τη καταθέσει των στεφάνων αυτής προσεφώνησε τάδε:

Ω πολυσέβαστε πρεσβύτα, γεραρέ του έθνους πάτερ και μ ε γ ά λ ε  ε υ ε ρ γ έ τ α! ω ευσεβέστατε της Εκκλησίας υιέ και των ορφανών και χηρών προστάτα ευαγγελικώτατε! ω γενναιώτατε των Μουσών και της παιδείας επιμελητά και επιστάτα! ω ψυχή ευγενεστάτη και αληθώς θεόμορφε και πρόσωπον δια παντός ιλαρόν και γλυκύτατον, όπερ και αυτή η πελιδνή του κρυερού θανάτου χειρ δεν ετόλμησε να χρωματίση ιδιά της συνήθους αποτροπαίου χροιάς της, διότι επιπνέει επ' αυτού το ζωηφόρον της ερασμίας αρετής πνεύμα.

Ω κύδιστε τέλος γεννάρχα ευμελεστάτης και πολυτιμήτου οικογενείας! πένθος βαρύτατον και βαθύτατον από της χθες καταβαρύνει και καταμελανοί πάσας τας καρδίας, άπαν το έθνος και την Εκκλησίαν, την κοινότητα και την πολιτείαν, άπαντα τα ευγνωμονούντα σοι μέλη της παντοεθνούς και ποικιλοθρήσκου ανθρωπότητος προς ην ως αληθής χριστιανός και αληθώς πεπολιτισμένος ανήρ άνευ διακρίσεως τα ευεργετικά της μεγάλης καρδίας σου νάματα εξέχεες. Ναι, πένθος αμύθητον, άλγος θλιβερώυατον καταπλήττει πάντας επί τη αλγεινοτάτη ταύτη στερήσει σου, επί των ανεπιστρέπτω αφ' ημών αποχωρισμώ σου.

Αλλά το πένθος τούτο, ω γεράσμιε και εθνοφίλητε πρεσβύτα! ειναί τι ασύνηθες, είναι υψηλόν, είναι σοβαρώτατον, ειναί τι άγιον και θείον! ειναί τι  μυστηριώδους εποπτείας.

Διότι συ ως αληθής του Κυρίου μιμητής και ακόλουθος νενίκηκας τον θάνατον δια της αληθώς χριστομιμήτου ζωής σου, δια της εν τοις έργοις της Αγάπης και Ελπίδος εκλαμπούσης  και ακτινοβολούσης γεννήσεώς σου προς τον αιώνιον νικητήν του θανάτου και χορηγόν της ατελευτήτου ζωής.

Διότι δια των γλυκυτάτων και τω όντι χριστιανοπρεπών και ελληνοπρεπών αρετών σου εχάραξες ανεξιτήλοις γράμματι το αγαπητόν όνομά σου συνδεδεμένον μετά του βασικωτάτου επωνύμου του Μ ε γ ά λ ο υ  Ε υ ε ρ γ έ τ ο υ  εν τω αδιαφθάρτω πίνακι της Αθανασίας.

Διότι το αγαθόν πνεύμα σου καταλιμπάνων επί της γης ιλαρόν και καλλίμορφον το γεηρόν τούτο σκήνωμά σου, υψούται νυν εις τα ουράνια σκηνώματα προς απόλαυσιν των ακηράτων αγαθών της αιωνίου μακαριότητος, ήτις ητοίμασται αυτώ δια την αρίστην εκπλήρωσιν του επί της γης προορισμού σου.

Διότι τέλος και αν απέθανες, ήδη ζης, Ζης, ω στεφανηφόρε Γ. Ζαρίφη! Ζης εν τω γερασμίω προσώπω της ομοφρονούσης σε ευγενεστάτης και ευσεβάστου συνοδοιπόρου και συναγωνιστρίας κατά τον μεστότατον παραδειγματικών αγαθοεργιών βίον σου.

Ζης εν τη εθνοφιλήτω χορεία των καλακαγάθων θυγατέρων και υιών και εκγόνων σου, ους πάντας αφίνεις τω έθνει και τη Εκκλησία αξιωτάτους του μεγάλου και περιφανούς ονόματός σου κληρονόμους και διαδόχους των βασιλικωτάτων δωρεών σου προς τα πάσχοντα μέλη της παντοεθνούς ανθρωπότητος.

Ζης εν τη αγάστω ευγνωμοσύνη και αγαπώση σε συνειδήσει των θεραπευθεισών υπό σου χιλιάδων καρδιών ομογενών και ξένων. Ζης τέλος εν τη πανσόφω και παναγάθω συνειδήσει του Υψίστου, ος σήμερον καλεί σε ίνα αναπαύση παρ' εαυτώ την θεοφιλή ψυχήν σου εν τη αιωνίω και μακαριωτάτη αναπαύσει.

Δια τούτο και περικυκλουμένη υπό των απαραμυθήτως θρηνουσών επί σε μουσοτρόφων του πεφιλημένου Σοι Παρθενώνος, εν οις κόρη τρόφιμός σου εν τη Οθωμανίδι γλώσση μαρτυρεί την άνευ διακρίσεως αγαθόφρονα καρδίαν Σου, προσφέρω Σοι, ω πρεσβύτα αείμνηστε, εκ μέρους της πενθούσης, αλλά και αγαλλομένης επί τη αθανάτω μνήμη Σου χορείας των πολυφιλήτων Σοι μουσών το δαφνοστεφές τούτο ιερόν σύμβολον της δια ζώσης και ενεργού πίστεως κερδαινομένης ευκλεούς κατά του θανάτου νίκης, ην βεβαιοί Σοι, ως και παντί τω αληθεί Χριστιανώ, ο Κύριος λέγων, ¨Ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη ζήσεται».


Μαθήτριά τις του παρθεναγωγείου της ορθοδόξου κοινότητος του Πέραν, προσεφώνησε τάδε,

Το παρθεναγωγείον της ελληνικής ορθοδόξου κοινότητος του Πέραν συναισθανόμενον το μέγεθος της συμφοράς, ήτις έπληξεν άπαν το έθνος δια της απωλείας Σου του μεγαθύμου και μεγάλου ευεργέτου, διερμηνεύον δε δι' ημών το αίσθημα της αϊδίου αυτού ευγνωμοσύνης, τον στέφανον τούτον επί της πολυτίμου σορού καταθέτει.


Ο εκ των ιδρυτών του ελληνικού Λυκείου κ. Χρ. Χατζηχρήστου προσεφώνησε τάδε,

Το Ελληνικόν Λύκειον βαθυτάτην αισθανόμενον εθνικήν λύπην επί τω θανάτω του προσφιλούς ημών πατρός, εξόχου έλληνος και γενικού ευεργέτου του έθνους ημών, καθήκον αυτού απαραίτητον ηγήσατο να καταθέση δι' εμού και των μαθητών επί του σεβασμίου νεκρού του πολυτιμοτάτου εν Ελλησιν ανδρός τον στέφανον τούτον διαβεβρεγμένον δια των τρυφερών και αγνοτάτων δακρύων της εν τω Λυκείω σπουδαζούσης ομογενούς νεολαίας, στεφανούσης την γεραράν κεφαλήν του διαπύρου ευεργέτου των ελληνικών γραμμάτων.


Η κοινότης Θεραπείων προσεφώνησε δια του διδασκάλου της τον νεκρόν ώδε

Ω πολυσέβαστε νεκρέ! προστάτα του Γένους, ευεργέτα της εθνικής ημών παιδεύσεως?

Λοιπόν επήλθε το μοιραίον δυστύχημα! Λοιπόν εσήμανεν από της χθες η πικρά της μεγάλης συμφοράς ώρα! Φευ! Πως να σε θρηνήσωμεν ημείς των οποίων παραλύεται η γλώσσα και πνίγεται η φωνή εκ του απαραμυθήτου πένθους! Ημείς ητοιμαζόμεθα να σοι κομίσωμεν από τον πεφιλημένον σοι του Βοσπόρου μυχόν με τας αύρας των Θεραπείων ευχάς και ύμνους δια την εορτήν σου και ήλθομεν τώρα να προσφωνήσωμεν το ύστατον χαίρε, ω πολυθρήνητε ευεργέτα!

Ίδε τας κατηφείς όψεις των μικρών σου φίλων των βλαστών της Σχολής ημών, ην τοσούτον ηγάπησας και περιέθαλψας και υπεστήριξας. Προς σε απέβλεπεν εν όλον έθνος και από της δαψιλούς και σκοπίμου ελευθεριότητός σου ήντλει την θεραπείαν και την επικούφισιν των αναγκών αυτού των υλικών και των πνευματικών, συ εγεννήθης ίνα προαγάγης το Γένος, και τώρα εσβέσθη η πολύτιμος πνοή σου, διότι ο χορηγός της ζωής ηθέλησε να καλέση παρ΄ εαυτώ ένα των ευεργετικωτέρων αυτού αγγέλων, εν των καλλίστων αυτού επί της γης οργάνων. Ω μεγάλη ψυχή, ω ευγενεστάτη καρδία, αγάλλου υπό τας πτερύγας του πλάστου σου, απολαύουσα των καρπών των αμετρήτων αγαθοεργιών σου και από των κόλπων της αιωνιότητος επίβλεπε εφ' ημάς και ευλόγει ημάς.

Προσέλθετε παίδες ων τας όψεις ιδίαις χερσίν έψαυσε και εθώπευσε πέρυσι, προσέλθετε, ίνα επιτελέσητε το πικρότερον των καθηκόντων, κλίνατε το γόνυ, δυστυχή τέκνα, και ασπάσθητε την νεκράν ήδη χείρα του προστάτου ημών, την χείραν ήτις την γύμνωσιν υμών εκάλυπτε και το ευ ζην υμίν εξησφάλιζεν.

Σκιά μακαρία του Γεωργίου Ζαρίφη συ παραμύθησον πάντας τους θρηνούντας την απώλειάν σου, κι δος ημίν την ευλογίαν σου!


Προσφώνησις Ι. Δ. Τανταλίδου, διευθυντού του Κόσμου, εκπροσωπούντος τα δημοτικά σχολεία Χάλκης,

Πολυφίλητε πάτερ,

Η μυρμηκιά αύτη των ανθρώπων η απέραντος, ήτις σε ηκολούθησε μέχρι του τάφου, είναι ελάχιστον μέρος του έθνους, όπερ ηγάπησας, όπερ ευηγέρτησας, και υπέρ ου δι' όλου σου του βίου εσκέπτεσο, ωμίλεις κσι έπραττες. Εάν ηδύναντο, θα παρήλαυνον προ του φερέτρου σου εν δακρύοις και νυγμοίς εξ, επτά εκατομμύρια Ελλήνων, ίνα αποδείξωσιν ότι τιμώσιν ουχί τον πλούτον σου, αλλά την καλήν του πλούτου σου χρήσιν, ουχί την κοινωνικήν θέσιν σου, αλλά την  κ α ρ δ ί α ν  σου, την μεγάλην σου  κ α ρ δ ί α ν, την  κ α ρ δ ί α ν  την αισθανομένην ευφροσύνην επί τη ευποιία, χαράν επί τη ανακουφίσει δεινών, αγαλλίασιν επί τω πλήθει των διδομένων σοι αιτήσεων, την κ α ρ δ ί α ν  σου, την μεγάλην σου  κ α ρ δ ί α ν, την θερμώς πάλλουσαν υπέρ της Εκκλησίας, υπέρ της ανθρωπότητος.

Την  κ α ρ δ ί α ν  σου, την μεγάλην σου καρδίαν, τιμά σήμερον δι' εκτάκτου συρροής η Κωνσταντινούπολις, εξ ονόματος του ανθρωπίνου γένους.

Την  κ α ρ δ ί α ν  σου, την μεγάλην σου  κ α ρ δ ί α ν  τιμώσιν οι βασιλείς, η πολιτεία, η ιεραρχία πάντων των δογμάτων, οι αντιπρόσωποι των μεγάλων δυνάμεων, οι τραπεζίται, οι έμποροι, οι επιστήμονες, οι λόγιοι, αι συντεχνίαι, οι πλούσιοι και οι πένητες και παντός έθνους και θρησκεύματος λαός.

Την  κ α ρ δ ί α ν  σου, την μεγάλην σου  κ α ρ δ ί α ν  είχον οι μεγάλοι του έθνους άνδρες, οι διασώσαντες αυτό διά των μεγίστων θυσιών τοιαύτη  κ α ρ δ ί α  θα μένη εντετυπωμένη εν τη καρδία του ελληνικού έθνους, εφ' όσον υπάρξη έθνος.

Δεηθώμεν τω Υψίστω γονυκλιτείς προ του τάφου σου όπως αναδείξη ημίν, και εν τω μέλλοντι συμπολίτας τοιαύτην έχοντας  κ α ρ δ ί α ν.


Ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος κ. Μίχος προσεφώνησε τάδε,

Γεώργιε Ζαρίφη, μεγάλε της Ελλάδος πολίτα και αείμνηστε αντιλήπτορ της πασχούσης ανθρωπότητος, δέχθητι συ ο αθάνατος τον στέφανον τούτον, τον οποίον σοι καταθέτομεν ημείς οι κατά μυριάδων συμπολιτών σου ενταύθα συνθρηνούντες επί τη στερήσει σου θνητοί υπάλληλοι της πατρίδος, ην τοσούτον ηγάπησας, και υπέρ ης, μεγάλε ταξιάρχα της Ελλάδος, θέλεις πρεσβεύει παρά τω Υψίστω, παρ' ω ώρισάν σοι χώρον αι τόσαι αρεταί σου.


Πολλοί των μαθητών της ανωτάτης τάξεως της Μ. του Γ. Σχολής εποίησαν διάφορα επιγράμματα, εξ ων δημοσιεύομεν τα κάτωθι, άπερ περιήλθον εις χείρας ημών,

Νυξ ονοφερή μεν σε Ζαρίφην όσσ' αμφεκάλυψε κάλλιπε δ' Έλλησιν πένθος άλαστον αεί αυτάρ τοι πέλεται πυρός έργα φαεννότερ' αυγής αθάνατον μνήστιν θέντα σευ οπλοτέραις

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ.


Επτάλοφον μεν κήδε' άπασαν λυγρά δέδυκε πάσαν θ' Ελλάδα γην τω θανάτω γεραρέ.
Η δ' ενί πάσιν τειρομένη άχεσιν στοναχίζει
Ση καλλιστέφανος κουροτρόφος θυγάτηρ
Η κλειτή Μεγάλη Σχολή η πολλ' αμφ' εμόγησας μακρώ, εν βιότω προφρονέως χάριτας
Αυτή απάζων δώμα τε γ' η τεύξας περικαλλές ασπέτου, ουρανίης έμπνεον αγλαίης
Τω δ' άρα δάκρυ τέρεν κατά σήματι σοίο χέοντες τέκμωρ μικρότατον ευσεβίης αμέτρου
Λισσόμεθ' αιέν Σοίο αρηγόνα χείρα τιταίνειν Πιερίδων Μουσών ουρανόθεν τεμένει.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ


Κίμων αφ' ώδε κείται: θαλπνότερος εκείνου
Αστήρ της ευποιίας, Γεώργιος Ζαρίφης

Π. Ν. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ


Μαθήτρια του Ιωακειμίου παρθεναγωγείου απήγγειλε το επόμενον επίγραμμα.

Θρήνησον έθνος και πατρίς
πτωχοί πενθηφορήσατε.
Και σεις ταλαίπωρ' ορφανά
στα μαύρα βουτηχθήτε
ο ευεργέτης
τέθνηκε.
Δάκρυα, Μούσαι, θαλεράς
στην συμφοράν μας χύσατε
Διδασκαλεία και σχολαί
την λύπην ενδυθήτε,
απέπτη προς τους ουρανούς
ψυχή μεγάλη, ευρύς νους.
. . . . . . . .
. . . . . . . .
ΖΑΡΙΦΗ, προ του τάφου σου
ιδού γονυκλινούμεν,
την στέρησίν σου κλαίομεν
την μνήμην ευλογούμεν.

Γ Μ. Βαννιέρης.


Ο κ. Παντολέων Σημιριώτης παρηκολούθει κατά την εκφοράν του νεκρού παρά τοις αμέσοις συγγενέσι


Εν τω ναώ της αγίας Τριάδος παρήσαν η χήρα του αειμνήστου Ελένη και αι κυρίαι Ευφροσύνη Λεωνίδου Ζαρίφη, Σοφία Οδ. Νεγρεπόντη, Εριφίλη Βερνουδάκη, και Αριάδνη Ι. Σεβαστοπούλου.


Το νεκρόν του Γεωργίου Ζαρίφη εφωτογράφησεν ο κ. Αβδουλλάχ και ουχί ο κ. Σεβάχ.


Η γεραρά χήρα του αειμνήστου Γεωργίου Ζαρίφη πέμπει ημίν την επομένην επιστολήν.

Αξιότιμε Κύριε Διευθυντά,
της εφημερίδος Νεολόγου

Η βαρυπενθής οικογένεια του πολυκλαύστου Γεωργίου Ζαρίφη εκφράζει δι' εμού τας ευχαριστίας αυτής προς το υμέτερον φύλλον όπερ τοσούτον ευγλώττως εξήρε τας αρετάς και ετίμησε την μνήμην του γεραρού αρχηγού αυτής, παρακαλεί δ' υμάς όπως γένησθε ερμηνεύς της απείρου αυτής ευγνωμοσύνης προς άπασαν την ημετέραν κοινωνίαν, ήτις αυθόρμητος έσπευσε να μετάσχη του αμυθήτου αυτής πένθους, γλυκύ ενσταλάζουσα βάλσαμον εις την χαίνουσαν πληγήν απαραμυθήτου χήρας και βαρυπενθών τέκνων και συγγενών.

Δέξασθε, αξιότιμε Κύριε, την έκφρασιν της διακεκριμένης περί υμών υπολήψεώς μου.

Εν Κ/πόλει, τη 30/11 Απριλίου 1884

Ελένη Γ. Ζαρίφη.