Διόδωρος Σισανίου και Σιατίστης

[Ηρακλής Ψάλτης]

Διόδωρος Σισανίου και Σιατίστης[/b] (1880 – 1944)

Ο κατά κόσμον Δημήτριος Κάρατσης γεννήθηκε στην Τριγλία της Βιθυνίας  στις 20 Φεβρουαρίου  1881. Πατέρας του ήταν ο Σοφοκλής Κάρατσης και μητέρα του η Ζωή το γένος Τιτάγκου. Στη γενέτειρά του έλαβε τη βασική εκπαίδευση.  Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στη σχολή Κοντοσκαλίου του Βυζαντίου και στη συνέχεια με τις συστάσεις του μητροπολίτη Προύσας Ναθαναήλ εισήλθε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1905, συγγράφοντας διατριβή με θέμα «Βησσαρίων ο Νικαίας και η εν Φλωρεντία Σύνοδος». Στη συνέχεια  ο Διόδωρος δίδαξε στην Αστική Σχολή της γενέτειράς του, της Τρίγλιας, την οποία και διοίκησε για μια διετία (1905-1907).  Διεύθυνε έπειτα τα εκπαιδευτήρια των Μουδανιών μέχρι τη στιγμή που προσκλήθηκε από τον μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο να έλθει στη Μακεδονία. Εκεί του ανατέθηκε η διεύθυνση της Σχολής της Αλιστράτης  Σερρών και του Εθνικού Οικοτροφείου. Στο σημείο αυτό φαίνεται να ξεκινά η πνευματική σχέση Χρυσοστόμου – Διόδωρου.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1908 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο,  στο χωριό  Πλεύνα (Πετρούσσα)  της Δράμας. Λίγο αργότερα, το 1910, προσκλήθηκε από τον μητροπολίτη Σερρών Χριστοδούλου, Ίμβριου ιεράρχη, να αναλάβει τη διεύθυνση του Εθνικού Οικοτροφείου Σερρών και να διδάξει στο Ελληνικό Γυμνάσιο και το Ανώτερο Παρθεναγωγείο της πόλης.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1912, ενώ ήταν ακόμη αρχιδιάκονος,  με τις υποδείξεις του μητροπολίτη Σμύρνης εκλέχτηκε παμψηφεί Επίσκοπος Μοσχονησίων.  Η χειροτονία τελέστηκε στις 12 Μαΐου 1912, στον ιερό ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη από τον Χρυσόστομο. Πριν συμπληρώσει ένα χρόνο από την εκλογή του, πήρε προαγωγή και εκλέχτηκε παμψηφεί από την Επισκοπική Σύνοδο Θεσσαλονίκης επίσκοπος Καμπανίας.
Η υποδοχή και η εγκατάστασή του στην Κουλακιά (Χαλάστρα) έγινε στις 11 Μάιου 1913, όταν και ξεκίνησε επίσημα η ποιμαντική του διακονία στη «δύσκολη» επισκοπή Καμπανίας λόγω  των πολιτικών εξελίξεων  (Βαλκανικοί πόλεμοι). Για την εκλογή του τον συγχάρηκε ο Πατριάρχης  Κωνσταντινουπόλεως Γερμανός Ε΄, και  πολλοί αρχιερείς.
Κατά την διάρκεια της θητείας του ορίστηκε και επόπτης - τοποτηρητής  στη χηρεύσασα μητρόπολη Σερρών μέχρι την εκλογή του νέου μητροπολίτη (1918). Επίσης, η επισκοπή Καμπανίας αναβαθμίστηκε επί των  ημερών του  σε μητρόπολη (1924), και ονομάστηκε πρώτος μητροπολίτης Καμπανίας. Συγχρόνως, ενδιαφέρθηκε για την περίθαλψη και την εγκατάσταση των Τριγλιανών προσφύγων στο συνοικισμό Σουφλάρι της Χαλκιδικής και των προσφύγων των Μουδανιών  στην Πορταριά Χαλκιδικής. Τέλος,  στις 9 Δεκεμβρίου 1930  ο Διόδωρος μετατέθηκε στη μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης, την οποία και ποίμανε μέχρι τον θάνατό του (21 Νοεμβρίου 1944).
Σύμφωνα με μαρτυρίες συγχρόνων του συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και έδρασε στο χωριό Τριχοβίτσα, το σημερινό Καμποχώρι, της περιοχής των Γιαννιτσών.
Στα Σιάτιστα προς τιμήν του υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.

Πηγές :
Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης , «''ΒΡΥΛΛΕΙΟΝ -ΤΡΙΓΛΕΙΑ'', Ιστορική  και γεωγραφική  μελέτη από το Ε' αιώνος π. Χ. μέχρι των  καθ' ημάς» , σ. 88, Αθήνα 1934.

Δρ. Εμ. Ξυνάδας, «Η εκλογή και τοποθέτηση του επισκόπου Καμπανίας Διόδωρου, την άνοιξη του 1913».


ΥΓ. Ευχαριστίες και πάλι για το πολύτιμο υλικό που μου πρόσφεραν οι Τριγλιανοί συμπατριώτες μου Στάθης Δημητρακός και Βασίλης Σακελλαρίδης.