ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ- Δεβετζής ή Ντεβετζής, Δεβετζόγλου

[Στάθης Δημητρακός]

ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ- Δεβετζής ή Ντεβετζής, Δεβετζόγλου

Το επώνυμο του Τριγλιανού Δεβετζή ή Ντεβετζή  προέρχεται από την τούρκικη λέξη  deveci  = καμηλιέρης. Ο γιος του καμηλιέρη είναι ο Ντεβετζόγλου ή Δεβετζόγλου.
Η καμήλα ή γκαμήλα είναι ζώο των θερμών χωρών, παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στις συνθήκες που επικρατούν στις ερήμους. Οι καμήλες της Μ. Ασίας ήταν λιτοδίαιτες και άντεχαν πολύ στη δίψα, τις ταΐζανε ζύμη από κριθαρένιο αλεύρι. Υπάρχουν δύο είδη καμηλών: η Βακτριανή (Ασιατική)με δύο ύβους (καμπούρες) και η Δρομάς (Αραβική) με έναν ύβο.
Η καμήλα στην Μ. Ασία και στην Αρμενία ήταν φορτηγό ζώο. Οι καμήλες βάδιζαν με πέντε χιλιόμετρα την ώρα περίπου και με φορτίο από 250- 350 οκάδες. Ανέβαιναν και κατέβαιναν βουνά και διατηρούσαν την ισορροπία τους σε γκρεμούς. Το καραβάνι ήταν ομαδικό ταξίδι των εμπόρων με καμήλες για λόγους ασφαλείας σε ακατοίκητες περιοχές και ερήμους. Κάθε καραβάνι, αποτελείτο από πολλές καμήλες, που πολλές φορές ξεπερνούσαν τις εκατό
Υπήρχαν μικροί και μεγάλοι καραβανικοί δρόμοι εμπορευμάτων. Μεγάλοι καραβανικοί δρόμοι ήταν από το Χαλέπι στην Καισάρεια, από την Περσία στην  Τραπεζούντα, στην Προύσα  κ.α.   
Aκόμη και με την ανάπτυξη των σιδηροδρομικών γραμμών στην Τουρκία (τέλη 19ου αιώνα), οι καμήλες χρησιμοποιούνταν γιατί απαιτούνταν έξοδα μεταφόρτωσης στους σταθμούς των σιδηροδρόμων και τα λιμάνια. Φυσικά, ο χρόνος της μεταφοράς των εμπορευμάτων με καμήλες ήταν μεγαλύτερος. Στην Κίο  και προφανώς  στις γειτονικές πόλεις, όπως στην Τρίγλια,  φέρνανε με τις καμήλες  φωτιστικό πετρέλαιο (γκάζι)  που ήταν συσκευασμένο σε δοχεία, «γκαζοτενεκέδες» μέσα σε ξύλινα κιβώτια (γκαζόκασες) ανά δύο τενεκέδες σε κάθε κιβώτιο. Η κάθε καμήλα, έφερνε δύο γκαζόκασες, δηλαδή τέσσερις γκαζοτενεκέδες.
Οι καμήλες είναι δύστροπα ζώα, όμως οι καμηλιέρηδες είχαν καλές σχέσεις  με τις καμήλες τους.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακός.

Πηγές:1. Δημήτρης Τομπαΐδης "Ελληνικά επώνυμα Τουρκικής προέλευσης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 1990
2. Παντ. Κοντογιάννης, «Γεωγραφία της Μ.Ασίας», Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήναι 1921.
3.Βασίλης Κουλίγκας, «Κίος 1912-1922, Σκόρπιες Μνήμες», Εκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα-Γιάννινα 1993
4. Μενέλαου Δημητριάδου, «Λεξικόν Ελληνο-Τουρκικόν, Τουρκο- Ελληνικόν», Εκδόσεις Κακουλίδη 2001.
5. Εγκυκλοπαίδεια «Νέα Δομή».
6. Εγκυκλοπαίδεια «Υδρία».