Η ΤΡΙΓΛΙΑ

[Στάθης Δημητρακός]

Η TΡΙΓΛΙΑ*

*Eπιλεγμένα αποσπάσματα από το βιβλίο «Αντίλαλοι από τα Μουδανιά και τα γύρω», έκδοση του Συνδέσμου Προσφύγων Μουδανίων, Θεσσαλονίκη 1931,Κεφάλαιο Β, Ιστορικόν Σημείωμα, «Τρίγλεια» του Τρ. Ευαγγελίδoυ και μερικαί σημειώσεις  Κ.Ε.Κωνσταντινίδης.           
               

Δεξιά τω εισπλέοντι τον Κιανόν κόλπον  κείται εξαίρετον πολισμάτιον εκατέρωθεν στενής κοιλάδος εκτεινόμενον και υπό ρύακος κεκαλυμμένου διαρρεόμενον.
Τούτο αντικατέστησε το αρχαίον Βρύλλειον και φαίνεται ότι ιδρύθη κατά τον Θ' αιώνα μ.Χ. πέριξ των τότε ιδρυθεισών Μονών της Παντοβασιλίσσης εν την άνω Δ. συνοικία και εν τη κάτω του Αγίου Στεφάνου....Αμφότεραι αι μοναί είναι Βυζαντινής αρίστης αρχιτεκτονικής.
Κατά τον 8ο αιώνα ήρξατο η ίδρυσις αυτόθι πολλών Μοναστηρίων, άτινα εχρησίμευσαν ως πυρήν ιδρύσεως κώμης, προαχθείσης προϊόντος του χρόνου εις πόλιν.
Η ονομασία της πόλεως παρήχθη φαίνεται εκ της Τρίγλης (μπαρμπουνιού)εν αφθονία αλιευομένης.
To κλίμα της Τριγλείας, κτισμένης εντός  κοιλάδος επί των κλιτύων δύο εκατέρωθεν υψωμάτων, ήτο υγιεινόν.
Όσον αφορά την πέριξ της κωμοπόλεως χώρα, αύτη ήτο κατάφυτος υπό ελαιών, συκομωρεών και αμπέλων, αι ελάιαι της Τριγλείας ήσαν αι ονομαστώτεραι, διότι ήσαν γλυκείαι και εύγευστοι. Επίσης και η μεταξοσκωληκοτροφία ήτο προηγμένη.
Κατοικείτο υπό χιλίων περίπου ελληνικών οικογενειών Ορθοδόξων. Η γλώσσα των κατοίκων ήτο η Ελληνική.
Οι κάτοικοι ήσαν φιλόμουσοι, ελάχιστοι οι αγράμματοι, ουκ ολίγοι ανεδείχθησαν καλοί επιστήμονες. Ήσαν φιλόπονοι και δραστήριοι και συμβιβαστικού χαρακτήρα.
   
         Επιμέλεια Στάθης Δημητρακός