ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ (Δ')- ΑΝΑΜΝΗΣΗ 1925- ΝΕΑ ΤΡΙΓΛΙΑ

[Στάθης Δημητρακός]

ΑΝΑΜΝΗΣΗ 1925-ΑΠΟΚΡΙΕΣ, ΝΕΑΤΡΙΓΛΙΑ 

.....To 1925, μια μέρα στα καρναβάλια ο εξάδελφός μου Διογένης Δημητρακός έφερε στο σπίτι μερικούς φίλους και με ό,τι ρούχα είχε η θεία μου και η μάνα μου μασκαρευθήκαμε, αυτός γιατρός και άλλοι νοσοκόμοι, βοηθοί και ένας χωρικός με το γιό του. Ο χωρικός επάνω στο γαϊδούρι που το τραβούσε ο γιος του, ο γιατρός και όλη η κομπανία ξεκινήσαμε από την άκρη του χωριού και φθάσαμε στην πλατεία.
   Το Διογενό διαλαλούσε:
                           «Είμαι  γιατρός περίφημος,
                             μέσα από το Βούρλο
                            εχθές, προχθές εγιάτρεψα
                            τον πετεινό στο φούρνο».
      
  Όταν φθάσαμε στη μέση του χωριού λέει  ο χωρικός:
                                       «Κυρ- γιατρέ ο γάιδαρός μου δεν μπορεί».
Ο γιατρός εξετάζει το ζώο στ΄αυτιά, στο στόμα και λέει στο νοσοκόμο να του κάνει ένεση. Αυτός με το λαδερό της μηχανής της μάνας του κάνει ένεση και λέει:
                                   «Ο γάιδαρός σου χωρικέ
                                     δεν έχει θεραπεία,
                                     αν δεν του κόψεις
                                     την ουρά  και  τα μεγάλα αυτιά.

                                      Βαλ' του εβδέλες δώδεκα
                                      και κάπα  έως κάτου,
                                      ο γάιδαρός σου χωρικέ,
                                      να ιδεί την υγειά του!»

Ο γιος όμως του χωρικού τραβάει το ζώο και λέει:
                                     «Άιντε πατέρα να φύγουμε,
                                     να πάμε στο χωριό μας,
                                     γιατί οι γιατροί βαλθήκανε
                                     να φαν' το γάιδαρό μας!»...

ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΚΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, Επιστολή συμπατριώτου από την Αμερική,
«Τριγλιανά Νέα», 10/4/1984, αρ.φύλλου 46.

Σημείωση: Τα εξαδέλφια, οι αείμνηστοι Διογένης Δημητρακός και  Δημητρός Καγιόπουλος ήταν ανίψια του παππού μου Αρχιμήδη Δημητρίου Δημητρακού και πρώτα εξαδέλφια του πατέρα μου.

Στάθης Χρήστου Δημητρακός.

[triglianos - admin foroum]

Ωραίες αναμνήσεις, κάτι μάλιστα που ενδυνάμωνε τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.
Μέχρι και πριν κάποιες δεκαετίες, θυμάμαι ακόμα τους μασκαράδες να κτυπούν τις πόρτες της γειτονιάς, κάτι που σήμερα έχει χαθεί.
Μάλιστα δεν αγόραζεκανείς τους στολή, αλλά φρόντιζαν φωρόντας ρούχα που αντάλασαν μεταξύ των, να μπερδέψουν τους μη συμμετέχοντες γειτόνους και συγχωριανούς.

Καλή Σαρακοστή σε όλους.

[Αντώνης Λαζαρής]

Αυτοσχεδιασμοί στην πλατεία της Νέας Τρίγλιας το 1925.
Αυτοσχεδιασμοί από μικρά παιδιά με σκηνικά και κοστούμια της στιγμής.
Μια νοσταλγική σκηνή στη ρωγμή του χρόνου, ανάμεσα στην παλιά και τη νέα εποχή.

Η καταγραφή έγινε από τον γιατρό το Στάθη το Δημητρακό.
Στην αυτοσχέδια παράσταση συμμετείχαν οι αείμνηστοι Διογένης Δημητρακός και  Δημητρός Καγιόπουλος, οι οποίοι ήταν ξαδέλφια του Στάθη του Δημητρακού, του θείου του γιατρού που έκανε την καταγραφή και ανίψια του παππού του γιατρού, Αρχιμήδη Δημητρίου Δημητρακού,. Ο Στάθης ο Δημητρακός ήταν αδελφός του πατέρα του γιατρού, του Χρήστου Δημητρακού και έπεσε ηρωϊκά στον ελληνοιαταλικόπόλεμο του 1940-1941.

[Αντώνης Λαζαρής]

Το πρόσφατο ταξίδι μαθητών και εκπαιδευτικών του Γενικού Λυκείου Ραφήνας στην Τρίγλια της Βιθυνίας ξύπνησε πολλές Μνήμες.
Ένα μέρος ευλογημένο από το Θεό που μοιάζει σαν ο χρόνος να σταμάτησε κάπου στα 1922.
Επιστροφή στο χώρο και το χρόνο ...

Τρίγλια Βιθυνιας, Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019...
Μπροστά μας απλώνεται η Προποντίδα...
Μια όμορφη άνοιξη γιομάτη ελπίδες ...

Με την ευκαιρία ας θυμηθούμε αποκριάτικα τραγούδια από την Τρίγλια.
Μια ανάμνηση από το 1925 λίγο μετά το διωγμό.
Η καταγραφή έγινε από τον γιατρό το Στάθη το Δημητρακό.
Στην αυτοσχέδια παράσταση συμμετείχαν οι αείμνηστοι Διογένης Δημητρακός και  Δημητρός Καγιόπουλος, οι οποίοι ήταν ξαδέλφια του Στάθη του Δημητρακού, του θείου του γιατρού που έκανε την καταγραφή και ανίψια του παππού του γιατρού, Αρχιμήδη Δημητρίου Δημητρακού. Ο Στάθης ο Δημητρακός ήταν αδελφός του πατέρα του γιατρού, του Χρήστου Δημητρακού και έπεσε ηρωϊκά στον ελληνοιαταλικόπόλεμο του 1940-1941.