Αποχαιρετισμός στον Κώστα Κουτσομύτη

[Αντώνης Λαζαρής]

Ο Κώστας Κουτσομύτης "έφυγε" πρόσφατα από τον μικρό και εφήμερο τούτο κόσμο.

Ο εξαιρετικός αυτός σκηνοθέτης γεννήθηκε στα Γρεβενά το 1938.
Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στη Βιέννη και ξεκίνησε το μαγικό του ταξίδι στον κόσμο του κινηματογράφου το 1965 με την πρώτη του ταινία μικρού μήκους "Το δωμάτιο".

Στην πορεία τον κέρδισε η μικρή οθόνη στην οποία άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του.
Από τον "'Αγνωστο Πόλεμο" μέχρι τα "Ματωμένα Χώματα" κύλησαν κοντά σαράντα χρόνια.
Σαράντα χρόνια γεμάτα επιτυχίες και δόξες σε τηλεοπτικές σειρές, όπως:

-   "Εκείνος και εκείνος" του Κώστα Μουρσελά
-   "Τερέζα Βάρμα ντα Κόστα" του Γρηγόρη Ξενόπουλου
-  "Καπνισμένος ουρανός" του Κωνσταντίνου Κοτζιά
-  "Κίτρινος Φάκελος" του Μ. Καραγάτση
-   "Βαμμένα Κόκκινη Μαλιά" του Κώστα Μουρσελά
-   "Η Εκτέλεση" του Φρέντυ Γερμανού
-   "Πρόβα Νυφικού" της Ντόρας Γιαννακοπούλου
-  "Η αγάπη άργησε μια μέρα" της Λιλής Ζωγράφου
-   "Ο μεγάλος θυμός" της Ντόρας Γιαννακοπούλου
-  "Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες" του Γιάννη Ξανθούλη
-  "Τρεις Χήρες" της Ντόρας Γιαννακοπούλου
-   "Τα παιδιάτης Νιόβης" του Τάσου Αθανασιάδη
-   "Οι μάγισσες της Σμύρνης" της Μάρας Μεϊμαρίδη
-   "Τυφλόμυγα" της Ευγενίας Φακίνου
-  "Ματωμένα Χώματα" της Διδώς Σωτηρίου

Πάθος για τον κινηματογράφο, αγάπη για την λογοτεχνία, διάθεση για προσφορά.
Αυτό ήταν το τρίπτυχοπου χαρακτήριζε το έργο του Κώστα Κουτσομύτη.

Ο αγαπημένος σκηνοθέτης ζούσε στην Αγία Τριάδα της Ραφήνας, την οποία αγαπούσε πολύ.

Ο Κώστας Κουτσομύτης μίσεψε για ένα μακρινό ταξίδι.
Στον Ουρανό θα συνεχίζει σίγουρα να γυρίζει ταινίες με τους αγαπημένους του ήρωες.

Καλόταξίδι .... 

[Στάθης Δημητρακός]

Τον Κώστα Κουτσομύτη τον γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια.
Ένας άνθρωπος διαλλακτικός, μειλίχιος, ήρεμος.
Ένας άνθρωπος που παινευόταν τόσο για την βλάχικη καταγωγή του από ένα χωριό των Γρεβενών.
"Εγώ είμαι βλάχος" έλεγε συχνά.

Ότι έκανε σε σχέση με τη μεταφορά στην τηλεόραση λογοτεχνικών βιβλίων, και ειδικά βιβλίων για τη Μικρασία, το έκανε καταπληκτικά και με τρόπο αριστοτεχνικό.
Κατάφερε να μεταφέρει εξαιρετικά τόσο "Τα παιδιά της Νιόβης" του Τάσου Αθανασιάδη, όσο και τα "Ματωμένα Χώματα" της Διδώς Σωτηρίου.     

Ζήσαμε μαζί αρκετά χρόνια, ταγμένοι στην ιδεολογία της Ανανεωτικής Αριστεράς, όπως αυτή εκφραζόταν κατά καιρούς.
Στην ΕΑΡ, το Συνασπισμό της Αριστεράς, τη Δημοκρατική Αριστερά.

Αγωνιζόμασταν για έναν σοσιαλισμό με ελευθερία, Δημοκρατία και ανθρώπινο πρόσωπο.

Ο Κώστας Κουτσομύτης αγαπούσε τη Ραφήνα.
Κάποια στιγμή, μάλιστα, είχε εκφράσει την επιθυμία να γίνει ακόμα και Δήμαρχος της αγαπημένης του Πόλης.
Ήθελε να προσφέρει από όποιο μετερίζι μπορούσε καλύτερα.   

Στη μνήμη του συντροφου Κώστα Κουτσομύτη

Στη μνήμη του συντρόφου Κώστα Κουστσομύτη