ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΡΙΓΛΙΑ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ (ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ Α.ΚΑΦΟΓΛΟΥ)

[Βασίλης Σακελλαρίδης]

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
Για την χαμένη μας Πατρίδα
Τρίγλια, Μικράς Ασίας

Θυμούμαι μια καλοκαιριά στου Γεναριού ένα δείλι...
Τι χρώματα φανταχτερά ζωγράφιζαν στα πλάγια
η θάλασσα, ο ουρανός, στης Τρίγλιας τ΄ ακρογιάλια...
Τι ρεμβασμοί, τι όνειρα που έπλαθε η νειότη,
και τι γλυκό ξεκούρασμα που του χαρίζαν οι γιορτές
του κάθε πατριώτη.
Τι όμορφο συνάθροισμα εις το γιαλό στις έξη του Γενάρη
που τον Σταυρό περίμενε ο νειός για να τον πάρη...
να βουτηχθή στη θάλασσα, και πρώτος νάναι ο δότης
και νάρθη αυτός ως νικητής και τυχερός που θα δεχθή
τη χάρη του Δεσπότη...
Που είν΄όλα αυτά; Που χάθηκαν; Μοίρα καταραμένη;
Ποιος σίφουνας τα σήκωσε και σκόρπισε τον κόσμο σου,
Τρίγλια αγαπημένη;
Ο κόσμος σου που έφυγε και μένει πια στην ξένη,
Θα σε θυμάται όσο ζη. Πατρίδα μας χαμένη!

ΑΝΝΑ Ε. ΚΑΦΟΓΛΟΥ
Lexington, Kentucky

Το ποίημα μου το έδωσε η κα Τασούλα Μαστραλέξη, προχθές, στη Νέα Τρίγλια σε
φωτοτυπία. Στο κάτω μέρος γράφει χειρόγραφα πως δημοσιεύτηκε στον Εθνικό Κήρυκα.
Το αντιγράφω, γιατί η φωτοτυπία δεν ήταν καθαρή. Κράτησα την ορθογραφία του αρχικού
κειμένου σε πολυτονικό. Ακόμη, δεν ξέρω αν το ποίημα δημοσιεύτηκε σε κάποιο τεύχος
στην εφημερίδα Τριγλιανά Νέα, ούτε πότε γράφηκε.