Ο Στάθης ο Δημητρακός στην Τρίγλια της Βιθυνίας

[Αντώνης Λαζαρής]

Ο Στάθης ο Δημητρακός επισκέπτεται την Τρίγλια της Βιθυνίας.
Ένα μεγάλο όνειρο ζωής γίνεται επιτέλους πραγματικότητα.

Έπειτα από τόσες πολλές καταγραφές και έρευνες για την Τρίγλια της Βιθυνίας, έπειτα από τόσες και τόσες αναζητήσεις της Τρίγλιας ....
Έπειτα από ένα τεράστιο ταξίδι ...
Έπειτα από μια ζωή που έζησε με την Τρίγλια μέσα του .....

Ο Στάθης φθάνει στην Ιθάκη του Κιανού Κόλπου της Προποντίδας.
Η φωνή της Τρίγλιας φθάνει στην Τρίγλια ...

Μια φωνή που έχει τόσα πολλά να μας μεταφέρει με την επιστροφή του στη μικρή Ελλάδα.

Ο Στάθης φθάνει στην Τρίγλια συνοδευόμενος από μια παρέα εξαιρετικών ανθρώπων. 
Η Ευγενία Μυτιληναίου, ο Βασίλης Δημητριάδης, η Θεοδοσία Μυρωδή, ο Αλέξανδρος Κοκκινίδης, ο πατήρ Θεοδόσιος Μικραγιαννανίτης, ο Γεράσιμος Αποστολάτος, ο Βασίλης Σακελλαρίδης και οι άλλοι εκλεκτοί αποτελούν την ομάδα των ειδικών που βρίσκεται στην Τρίγλια για να εντοπίσει και να αποτυπώσει τις θέσεις των μονών, των σπιτιών. των σχολείων της Τρίγλιας.

Η Ευγενία Μυτιληναίου έγραψε από την Τρίγλια:

"Μια ευχή είναι απαραίτητη για καλή αρχή. Άρα αρχίζουμε από μια επίσκεψη στην Παντοβασίλισσα και βόλτα στο χωριό για επιτόπια εξακρίβωση στοιχείων.
Πρώτη επιτυχία: Ο Στάθης ο Δημητρακός, που έρχεται για πρώτη φορά στην Τριγλια, εντοπιζει το σπίτι του σπο μια παλιά φωτογραφία.

Οι μύθοι για ονόματα ναών και θέσεις καφενείων, όπως η Κυψέλη, καταρρίπτονται"



Ο Στάθης μπροστά από το πατρογονικό σπίτι της οικογένειας Δημητρακού στην Τρίγλια της Βιθυνίας.

Σαράντα χρόνια πριν έλαβε χώρα ένα άλλο ταξίδι επιστροφής στην παραθαλάσσια πόλη της Προποντίδας.
Στα 1978 ....
Σε τούτο το ταξίδι-προσκύνημα στην πατρίδα ταξίδευαν, μεταξύ άλλων, ο πατέρας και η αδελφή του Στάθη του Δημητρακού.

Ο Χρήστος ο Δημητρακός, ο πατέρας του Στάθη, θα γράψει στο "Μελτέμι αλλαγής" (τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 1978) τούτες τις γραμμές:

"Πέτρα στη πέτρα φτιάξαμε τη ζωή μας, ξαναριζώσαμε  εμείς οι Τριγλιανοί και όλη η προσφυγιά της Μικρασίας.

Πέρασαν 56 χρόνια από τότε ....
Ο μακαρίτης ο πατέρας μου πέταξε το κλειδί του σπιτιού μας στο Αιγαίο.....
Αντίο πατρίδα.

Ξαναπάτησα στον τόπο που γεννήθηκα.
Απολιθωμένη πολιτεία η Τρίγλια σήμερα.

Νεκρή η γειτονιά μου στην Παντοβασίλισσα.
Και το σπίτι μας κλειστό όπως τ' άφησε η φαμίλια μας.

Χαμένη πατρίδα, Αντίο ....

Γυρίσαμε πάλι στον τόπο μας, στη ζωή μας και στα προβλήματά μας.
Για μας του παλιούς η Τρίγλια είναι ο τόπος που πρωτόδαμε το φως της μέρας.
Για τους νέους Τριγλιανούς είναι ο τόπος των πατεράδων τους.

Ας είναι ακόμη ένα σύμβολο της προσφυγιάς, του κατατρεγμού και της ορφάνιας όλου του κόσμου, όπου γης".



Η φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού επιστροφής στην Τρίγλια της Βιθυνίας τον Αύγουστο του 1978.
Το ταξίδι ξεκίνησε από το λιμάνι της Θεσαλονίκης και πέρασε από τη Σκόπελο, τη Χίο, τη Σμύρνη, την Προύσα και τα Μουδανιά.
Από τα Μουδανιά οι επιβάτες του "Κένταυρου" έφτασαν με λεωφορείο στην πολυαγαπημένη πατρίδα, την Τρίγλια της Βιθυνίας.

Η φωτογραφία προέρχεται από το οικογενειακό Αρχείο του Στάθη του Δημητρακού.


Ταξίδια ζωής ...
Τρίγλια Βιθυνίας 1978
Τρίγλια Βιθυνίας 2018
Ταξίδια ζωής γεμάτα νοσταλγία και αγάπη για τον γεννεθλιο τόπο της Μνήμης ...

[Μάκης Αποστολάτος]

Σ' αυτό το ταξείδι είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά τον Στάθη Δημητρακό, αφού είχα διαβάσει πολλά άρθρα του στο forum.
Έζησα και κουβέντιασα μαζί του 5 μέρες και πιστεύω ότι γνώρισα ένα πολύ μικρό μέρος από το θησαυρό που κρύβει αυτός ο άνθρωπος.
Μιλήσαμε αρκετά και για τον ξάδελφό μου Νίκο Δελημανώλη, που ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά, από το 1969, μιας και ήταν συμφοιτητές στη Θεσσαλονίκη.

Από την ώρα που φτάσαμε στην Τρίγλια, έβγαζε συνεχώς τις φωτο του πατρικού σπιτιού του (από την επίσκεψη του πατέρα του το 1978) και το σημείωμα που του είχε αφήσει με οδηγίες για τη θέση του σπιτιού (μετά την Παντοβασίλισσα, είναι το δρομάκι που πάει στο εκκλησάκι του Αϊ Θόδωρου και εκεί είναι το σπίτι). Έδειχνε σε όλους αυτά τα στοιχεία, σαν να ζητούσε τη βοήθειά τους για να το βρει. Την ΤΡ 18/9/2018 το πρωί και μετά τη σύσκεψη ου κάναμε στο ξενοδοχείο, αποφασίσαμε, με πρόταση του π. Θεοδόση, να επισκεφθούμε πρώτα την Παντοβασίλισσα. Αφού μας άνοιξε την πόρτα ο άνθρωπος που μας διέθεσε ο Σουλεϊμάν (πρόεδρος του Δημοτικού Διαμερίσματος Τρίγλιας) οι περισσότεροι μπήκαμε στο χώρο της εκκλησίας, που καταρρέει δυστυχώς, ενώ ο Στάθης και ο Βασίλης Σακελλαρίδης προχώρησαν στην ανηφόρα, βρήκαν το σπίτι, με βάση τις φωτο, και επέστρεψαν χαρούμενοι στην εκκλησία. Πήγαμε όλοι μαζί εκεί και φωτογραφήσαμε το σπίτι και τον ευτυχισμένο Στάθη. Παρατηρήσαμε ότι το σπίτι δεν είχε αλλαγές στην εξωτερική όψη, εκτός από την κεντρική πόρτα, η οποία είναι μικρότερη από εκείνη των φωτο.

Το σπίτι ήταν κλειδωμένο αλλά ο Στάθης ξαναπήγε τις επόμενες μέρες, χτύπησε πόρτες, και του άνοιξε μια γυναίκα στο σπίτι που είναι πίσω από το πατρικό του, και είχε το κλειδί. Η χαρά και η συγκίνησή του ήταν απερίγραπτη όταν μπήκε μέσα. Ρώτησε και έμαθε τον ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν μένει πλέον στην Τρίγλια.

Θα μείνουν αξέχαστες στη μνήμη μου αυτές οι εικόνες.

[Στάθης Δημητρακός]

Τεράστια χαρά και συγκίνηση που ήμουν κοντά σας πέντε ημέρες στην αλησμόνητη πατρίδα Τρίγλια. Πρωτοποριακή η πρωτοβουλία σας για την μελέτη του τόπου των προγόνων μας. Δεν ήμουν δίπλα στο έργο σας, γιατί δεν έχω τις τεχνικές γνώσεις για να βοηθήσω, ούτε γνώριζα απολύτως τα ιστορικά στοιχεία που γνωρίζατε όλοι μαζί. Σας άκουγα, μάθαινα, σας θαύμαζα. Ένοιωσα την αύρα της αξέχαστης πατρίδας: τις εκκλησιές, τα μοναστήρια, το σχολείο, τα δαιδαλώδη σοκάκια, τα καλντερίμια, τις ανηφοριές και τις κατηφοριές και τόσα άλλα. Ακόμα μπορώ να πω ότι είχατε τεράστια απήχηση και κύρος στους τοπικούς άρχοντες και φορείς.
Χάρηκα που μιλήσαμε για το  ξάδελφο σου Νίκο Δελημανώλη, αδελφοποιητό μιας ολόκληρης ζωής και ας είναι τόσο μακριά..Να είναι  καλά!   
Σε ευχαριστώ Μάκη και τη σύζυγό σου Χρυσοθέμιδα (Σέμι), σας ευχαριστώ όλους.
Θερμούς χαιρετισμούς
Στάθης Δημητρακός