Οι γυναίκες στη Τρίγλια, Βιθυνίας

[Ευγενία Μυτιληναίου]

Οι γυναίκες στη Τρίγλια, Βιθυνίας

Ημέρα της γυναίκας. Θα αναφερθούμε στη θέση της γυναίκας στη κοινωνία της Τρίγλιας στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ο αιώνα.

Η θέση της γυναίκας μέσα σε μια κοινωνία, αρχίζει να αναβαθμίζεται από τη στιγμή που η κοινωνία στην οποία ανήκει της επιτρέπει να πάει σχολείο και να μορφωθεί. Στη Τρίγλια, μια ανοικτόμυαλη κοινωνία, αυτό συνέβη πολύ νωρίς.

Κατά τον Ευαγγελίδη, το πρώτο σχολείο στη Τρίγλια ιδρύθηκε κατά το τέλος του 18ου και την αρχή του 19ου αιώνα. Στη περίοδο της επανάστασης του 1821, το σχολείο έπαψε να λειτουργεί για μερικά χρόνια. Επαναλειτούργησε το 1830 σε ένα «ταπεινό» κτίριο. Αργότερα το 1839, ιδρύθηκε ένα λαμπρό διώροφο κτήριο στο κέντρο της πόλης. Η διδασκαλία βασιζόταν στη αλληλοδιδακτική μέθοδο (Για να καλυφθεί η έλλειψη δασκάλων, οι μεγάλοι μαθητές, δίδασκαν τους μικρότερους). Στο τέλος του 19ου αιώνα, στη Τρίγλια υπήρχαν δύο επτατάξια σχολεία, ένα θηλέων, ένα αρρένων και δύο νηπιαγωγεία, ένα στον πάνω και ένα στον κάτω μαχαλά. Τότε ήταν 180 μαθητές και 3 δάσκαλοι.

Το Παλιό Παρθεναγωγείο. Ιδρύθηκε το 1839

Το 1908 -10 κατά την διάρκεια της εξορίας του στην Τρίγλια, Ο Μητροπολίτης Δράμας (τότε) Χρυσόστομος, βοήθησε να κτιστούν τα Εκπαιδευτήρια της Τρίγλιας, ένα εντυπωσιακό 3οροφο κτήριο, που στέγασε όλα τα σχολεία.

Τα Εκπαιδευτήρια της Τρίγλιας

Όπως αναφέρει και ο Α. Τσίτερ «Η μόρφωση των κατοίκων ήταν πολύ υψηλή. Σχεδόν όλα τα αγόρια αλλά και τα περισσότερα κορίτσια, συναγωνίζοντο να τελειώσουν το σχολείο. Πολλοί λίγοι ήταν οι αναλφάβητοι. Ανωτέρας μορφώσεως ήταν πολλοί: 6 Μητροπολίτες, 10 γιατροί, φαρμακοποιοί, γεωπόνοι καθώς και δάσκαλοι και διδασκάλισσες».

Εκτός από μόρφωση, οι γυναίκες της Τρίγλιας ήταν και οικονομικά ανεξάρτητες
γιατί διαχειριζόντουσαν τα χρήματα από τα κουκούλια. Όπως ξέρουμε τα βασικά προϊόντα της Τρίγλιας ήταν τα κουκούλια (μεταξοσκωληκοτροφία) και οι ελιές.

To 1908, o Αγ Χρυσόστομος, τότε Μητροπολίτης Δράμας, ενώ βρισκότανε εξορία στη Τρίγλια, δημιούργησε τη «Αδελφότητα Κυριών», στην οποία παραχωρήθηκε από την κοινότητα το κτίριο του παλαιού παρθεναγωγείου. Η κάτω αίθουσα διαμορφώθηκε σε χώρο εκδηλώσεων και στον επάνω όροφο είχε τα γραφεία της η εφοροδημογεροντία. Με τη συνδρομή, ένα γρόσι τον μήνα, που πλήρωναν τα μέλη της Αδελφότητας Γυναικών, είχαν τη δυνατότητα να συμπληρώνουν στην πληρωμή των δάσκαλων για τα σχολεία.


Βιβλιογραφία

Απόστολος Ηρ. Τσίτερ, Τρίγλια του Κιανού Κόλπου της Προποντίδος, Ν Τρίγλια, Χαλκιδικής, Ραφήνα, Αττικής, Θες/νἰκη, 1979.

Τρυφων Ε. Ευαγγελίδης, Βρύλλειον-Τρίγλια, 1934, σελ 80

Κυριακή Μαμώνη - Λήδα Ιστικοπούλου, Σωματειακή Οργάνωση τoυ Ελληνισμού στη Μικρά Ασία  (αναφορά: ΓΑΚ (Γενικά Αρχεια του Κράτους), ΤΑ 427, 23 Φεβρουαρίου 1920, σ. 317).

ΚΜΣ (Κέντρο Μικρασιατικών σπουδών): το παλιό Παρθεναγωγείο το χρησιμοποιούσαν για να δίνουν καμιά φορά παραστάσεις, κάτω στην αίθουσα, κι απάνω είχε γραφεία η Εφορεία. Τ' άλλα έμειναν έτσι. Την φροντίδα των σχολείων και των εκκλησιών είχε η Εφοροδημογεροντία. Αυτοί εκλέγονταν δια βοής. Διόριζαν δασκάλους, παπάδες ...