https://www.facebook.com/reel/893405003274142

Μία εξαιρετική απόδοση στα ελληνικά από τούρκους καλλιτέχνες.

Η κομπανία των καλλιτεχνών πρέπει να είναι η Ayvalık Rebetiko (το ρεμπέτικο από το Αϊβαλί).


Η μουσική ενώνει τους δύο λαούς.

          .
22/2/2026 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΡΙΓΛΙΑΣ ΡΑΦΗΝΑΣ

Θησέας Νέας Μάκρης-Τριγλια Ραφήνας 2-2.Τελικό αποτέλεσμα

Σε έναν αγώνα με πρωταγωνιστή έναν διαιτητή με τραγικά λάθη εις βάρος μας, η ομάδα μας στάθηκε όρθια και πήρε την ισοπαλία.
Σκόρερ της ομάδας μας οι Ζαφειρόπουλος και Ηλιόπουλος.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ είναι μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες ιστορικούς και βυζαντινολόγους με διεθνή αναγνώριση.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926. Η οικογένειά της είχε ρίζες από τη Μικρά Ασία, γεγονός που επηρέασε βαθιά τη σκέψη και την ευαισθησία της απέναντι στην ιστορία του ελληνισμού και ιδιαίτερα του Βυζαντίου. Μεγάλωσε σε περιβάλλον που εκτιμούσε τη μόρφωση και τον πολιτισμό, στοιχεία που συνέβαλαν στην ακαδημαϊκή της πορεία.

Παντρεύτηκε τον Γάλλο λόγιο και πανεπιστημιακό Ζαν Αρβελέρ (Jean Arveler), από τον οποίο προέρχεται και το διπλό της επώνυμο. Ο γάμος της συνδέθηκε με τη μόνιμη εγκατάστασή της στη Γαλλία και την ένταξή της στον ακαδημαϊκό χώρο του Παρισιού. Δεν υπάρχουν ευρέως δημοσιοποιημένες πληροφορίες για παιδιά, καθώς η ίδια έχει επιλέξει να κρατά χαμηλό προφίλ στα ζητήματα της οικογενειακής της ζωής.

Σε συνεντεύξεις και δημόσιες παρεμβάσεις της έχει αναφερθεί συχνά στη σημασία της παιδείας, της αυτοπειθαρχίας και της προσήλωσης στον στόχο. Έχει μιλήσει επίσης για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο ακαδημαϊκό χώρο, ιδιαίτερα στη Γαλλία του 20ού αιώνα, τονίζοντας όμως ότι η εργατικότητα και η επιμονή ήταν τα βασικά εφόδιά της.
Γενικά, τα διαθέσιμα προσωπικά στοιχεία για την οικογένειά της είναι περιορισμένα, καθώς η δημόσια εικόνα της είναι κυρίως συνδεδεμένη με το επιστημονικό, πνευματικό και θεσμικό της έργο.

Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. 
Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στη Σορβόννη, όπου ειδικεύτηκε στη Βυζαντινή Ιστορία και διέπρεψε στον ακαδημαϊκό χώρο.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έχει τιμηθεί με πολυάριθμες διακρίσεις στην Ελλάδα και διεθνώς, αναγνώριση που αντανακλά το εύρος και τη σημασία του επιστημονικού και πνευματικού της έργου.
Στην Ελλάδα έχει παρασημοφορηθεί από την Ελληνική Δημοκρατία με ανώτατες τιμητικές διακρίσεις, όπως ο Ταξιάρχης και ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος, για την προσφορά της στις ανθρωπιστικές επιστήμες και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό. Παράλληλα, έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για τη συμβολή της στη βυζαντινή ιστοριογραφία και τη διεθνή επιστημονική της παρουσία.

Σε διεθνές επίπεδο, έχει λάβει σημαντικά παράσημα από τη Γαλλική Δημοκρατία, μεταξύ των οποίων το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής (Légion d'honneur), μία από τις υψηλότερες τιμητικές διακρίσεις της Γαλλίας, ως αναγνώριση της μακρόχρονης ακαδημαϊκής της δράσης στη Γαλλία και της συμβολής της στην ευρωπαϊκή πνευματική ζωή. 
Επιπλέον, έχει τιμηθεί από επιστημονικά ιδρύματα και πολιτιστικούς οργανισμούς σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η αναγόρευσή της σε επίτιμη διδάκτορα (Doctor Honoris Causa) από πολυάριθμα πανεπιστήμια στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Κύπρο και άλλες χώρες, αναγνώριση που αποδίδεται σε προσωπικότητες με εξέχουσα επιστημονική και κοινωνική προσφορά. 
Τα πανεπιστήμια αυτά τίμησαν το έργο της στη μελέτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τη συμβολή της στη διασύνδεση της ευρωπαϊκής και της ελληνικής ιστορίας, καθώς και τον ρόλο της ως γέφυρα πολιτισμού μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας.

Οι διακρίσεις αυτές δεν αποτελούν μόνο προσωπικές τιμές, αλλά και επιβεβαίωση της διεθνούς απήχησης του ελληνικού επιστημονικού λόγου μέσα από το έργο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Με το επιστημονικό και συγγραφικό της έργο, αλλά και με τη δημόσια παρουσία της, αποτελεί διαχρονικά μία εμβληματική μορφή της ελληνικής διανόησης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διάδοση και κατανόηση της βυζαντινής ιστορίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Εκτός των ανωτέρο, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ανέπτυξε από νεαρή ηλικία έντονη αντιστασιακή και δημοκρατική στάση, η οποία σημάδεψε τόσο την προσωπική της πορεία όσο και τη δημόσια παρουσία της.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα (1941–1944), συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από το φοιτητικό και πνευματικό κίνημα της εποχής. Ως νέα φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, εντάχθηκε σε αντιστασιακές οργανώσεις, συμβάλλοντας στη διακίνηση παράνομου υλικού και στην υποστήριξη αγωνιστών. Η δράση αυτή εντασσόταν στο ευρύτερο κλίμα αντίστασης της ελληνικής νεολαίας απέναντι στη ναζιστική κατοχή.
Η αντιστασιακή της δραστηριότητα είχε συνέπειες: συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις κατοχικές αρχές. Η εμπειρία της κράτησης και των διώξεων ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη βαθιά της πίστη στη δημοκρατία, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη — αξίες που αργότερα διαπέρασαν και το επιστημονικό και δημόσιο έργο της.
Αργότερα, κατά την περίοδο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967–1974), ενώ βρισκόταν ήδη στη Γαλλία, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Με δημόσιες παρεμβάσεις και συμμετοχή σε εκδηλώσεις της ελληνικής διασποράς, υποστήριξε τον αγώνα κατά του αυταρχικού καθεστώτος, προβάλλοντας διεθνώς το ελληνικό δημοκρατικό αίτημα.
Η αντιστασιακή της στάση δεν περιορίστηκε μόνο σε ιστορικές περιόδους κρίσης· αποτέλεσε διαχρονικό στοιχείο της προσωπικότητάς της. Στον δημόσιο λόγο της υπερασπίστηκε σταθερά τις ανθρωπιστικές αξίες, την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας και τον ρόλο της παιδείας ως θεμελίου της δημοκρατίας. Έτσι, η πορεία της δεν χαρακτηρίζεται μόνο από επιστημονική αριστεία, αλλά και από συνεπή ηθική και πολιτική στάση απέναντι στα μεγάλα ζητήματα της εποχής της.

    Οι Ελιγμοί ήταν παράλια ελληνική κωμόπολη του Κιανού κόλπου χτισμένη περίπου 10 χλμ. Α. των Μουδανιών και 14 χιλιόμετρα Ν.Δ της Κίου. Η απόσταση Τρίγλιας -Ελιγμών είναι 22χλμ. Οι Ελιγμοί πήραν  το όνομά τους από την εκεί Μονή Ελεγμών  (παραφθορά των Ελεγμών είναι το Ελιγμοί). Τουρκικά τους ονόμαζαν Κουρσουμλή από την μολυβδοσκέπαστη στέγη της Μονής. Άλλη εκδοχή για το όνομα αναφέρεται ότι επί Βυζαντινών ονομαζόταν «Ηλίου Βωμοί», από την παραφθορά της οποίας  έγινε το Ελιγμοί.

      Από τους Ελιγμούς καταγόταν ο Νίκος Γλύκατζης, πατέρας της Καθηγήτριας της Βυζαντινολογίας Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ. Η μητέρα της λεγόταν Καλλιρόη Ψαλτίδη και ήταν από την Προύσα. Η κωμόπολη των Ελιγμών κατοικείτο από 2.000 Έλληνες και 300 Τούρκους. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την γεωργία, την αλιεία και την σηροτροφία. Παρήγαγε φρούτα, ελιές και καρύδια. Είχε δημοτικό σχολείο και νηπειοπαρθεναγωγείο.
Τιμούμε το παιδί των προσφύγων Μικρασιατών του Βύρωνα, την Ελένη της ΕΠΟΝ , την κοντοχωριανή μας στην καταγωγή της,  τη Μεγάλη, Κορυφαία Βυζαντινολόγο, την Πρύτανη του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, που έφυγε από τη ζωή χθες 16/2 σε ηλικία 100 ετών!

 
  Την Κυριακή 22/2/2026 και ώρα 3.30 μ.μ. η Τρίγλια Ραφήνας αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο Αγίας Μαρίνας Ν. Μάκρης με τον τοπικό Θησέα. Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας ΕΠΣΑΝΑ- 21η Αγωνιστική

Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Ο παμπάλαιος Οικισμός Γεροτσακούλι ή Γεροσακούλι της Ν. Μάκρης, που σήμερα λέγεται Αγία Μαρίνα, από τον ομώνυμο ιερό ναό που οικοδομήθηκε  εκεί (θεμέλιος λίθος 10 Νοεμβρίου 1969 ,εγκαίνια 7 Σεπτεμβρίου 1997) επί της λεωφόρου Μαραθώνος.

O Οικισμός της  Αγίας Μαρίνας Ν. Μάκρης βρίσκεται στα νότια του κέντρου της Νέας Μάκρης και απέχει περί τα 3 χιλιόμετρα Η θέση του οικισμού είναι γύρω από τη Λεωφόρο Μαραθώνος και την ομώνυμη εκκλησία Αγία Μαρίνα. Συνορεύει βόρεια με το Ζούμπερι, νότια με το Μάτι δυτικά με τους πρόποδες της Πεντέλη και ανατολικά βρέχεται από τον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο.

                        14/2/25 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΡΙΓΛΙΑΣ ΡΑΦΗΝΑΣ
         
Τριγλία Ραφήνας-Παλληνιακός 1-1.Τελικό αποτέλεσμα.
Η ομάδα μας προηγήθηκε στο πρώτο ημίχρονο με γκολ του Βαγγέλη Ζαφειρόπουλου και ισοφαρίστηκε στο δεύτερο ημίχρονο από ελεγχόμενη θέση οφσάιντ.
Η ομάδα μας ξεκίνησε τον αγώνα με τους:
Λοϊζου, Γιαννάκης, Παπαδιονυσίου, Τσούκας, Μαντζώρος, Δεληβασίλης, Τσάκωνας, Ζαφειρόπουλος, Αμαραντίδης, Τάσος, Σένε.
Στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξαν και οι:
Κόκκινος, Δελαπόρτας.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

                 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Κ9 ΕΠΣΑΝΑ Α'ΟΜΙΛΟΣ

          Κ9 ΑΠΕΣ ΚΑΠΑΝΡΙΤΙΟΥ ΠΟΛΥΔΕΝΔΡΙΟΥ-  Κ9 ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ
                 ΚΥΡΙΑΚΗ  15/2/26 ,12 ΜΕΣΗΜΕΡΙ
                      ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙΟΥ

                             

                            ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α'ΕΠΣΑΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

                              ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ-ΠΑΛΛΗΝΙΑΚΟΣ

                              ΣΑΒΒΑΤΟ 14/2/26,ΩΡΑ 3Μ.Μ.
 
                              ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΡΑΦΗΝΑΣ

                 
                        8/2/26 ΑΗΤΤΗΤΟΣ ΣΠΑΤΩΝ- ΤΡΙΓΛΙΑ ΡΑΦΗΝΑΣ 3-0

Κατά την έρευνα των ψηφιοποιημένων φύλλων της εφημερίδας «ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΎΠΟΛΗΣ» στη Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, εντόπισα στον Α΄ και στον Β' τόμο του 1896 ανταποκρίσεις από διάφορα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και άλλων κρατών για το εγχείρημα δύο νεαρών Ελλήνων, που ξεκίνησαν από τη Σμύρνη με στόχο να φθάσουν περπατώντας έως την Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μέσω Μ. Ασίας (Αξαρίου, Κιρκ Αγάτς, Σώμου, Κιρασνή, Βαλήκ Κασέρ, Σουλτάν τσαίρ, Σουσουρλούκ, Μιχαλητσίου, Τσατάλχανέ, Προύσας, Μουδανιών) , Κωνσταντινουπόλεως, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Βεσαραβίας και Οδησσού στην Μόσχα και την Πετρούπολη. Η επιστροφή τους θα γινόταν με ατμόπλοιο στο Λονδίνο και από το Λιβερπουλ στη Σμύρνη ο ένας και στην Αλεξάνδρεια ο άλλος.

Η πεζοπορία από Σμύρνη στην Πετρούπολη ήταν στοίχημα 20.000 φράγκων με τον όρο ότι θα κάνουν αυτή τη διαδρομή μέσα σε 3,5 μήνες, χωρίς να έχουν χρήματα στο ξεκίνημα, αλλά θα τα κέρδιζαν στη διαδρομή. Το στοίχημα μπήκε μεταξύ αφενός Άγγλων και Γάλλων αφετέρου Ελλήνων της Σμύρνης, από τους οποίους οι μεν πρώτοι ισχυρίζονταν ότι είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί, ενώ οι δεύτεροι ότι μπορεί να γίνει.

Οι δύο νεαροί πεζοπόροι ήταν ο Πέτρος Αττίας και ο Σωκράτης Λεονταρίδης, μέλη του Αθλητικού Τμήματος του Δραματικού Ομίλου της Σμύρνης. Ο πρώτος καταγόταν από την Αλςξάνδρεια, ήταν 22 ετών, είχε σπουδάσει στο Παρίσι, γνώριζε 9 γλώσσες, στις οποίες περιλαμβάνονταν τρία ιδιώματα της αραβικής που μιλούσε σαν γνήσιος άραβας και ήταν ο πρώτος διερμηνέας του μεγάλου ξενοδοχείου Λονδίνο της Σμύρνης. Ο δεύτερος ήταν γνωστός πεζοπόρος. Καθένας είχε στις αποσκευές του χάρτες και λοιπά χρειώδη βάρους 8-10 κιλών και αναχώρησαν από την Σμύρνη την 2/14.5.1896.

Θεώρησα πολύ σημαντική και ενδιαφέρουσα αυτή την περιπέτεια των δύο νεαρών Ελλήνων, για την εποχή εκείνη (άνοιξη-καλοκαίρι του 1896), και αποφάσισα να καταγράψω τις ανταποκρίσεις και να παρουσιάσω αυτό το περιπετειώδες εγχείρημα.

Οι ανταποκρίσεις/ειδήσεις καταγράφηκαν στα φύλλα του Α' τόμου 1) 8100 της Τετάρτης  15/27.5.1896 (3η σελ 427), στη στήλη ΧΡΟΝΙΚΑ, 2) 8102 της Παρασκευής 17/29.5.1896 (2η σελ 434) στη στήλη ΧΡΟΝΙΚΑ, 3) 8104 της Δευτέρας 20.5/1.6.1896 (2η σελ 442) στη στήλη ΧΡΟΝΙΚΑ, και στον Β' τόμο 4) 8162 της Δευτέρας 29.7/10.8.1896 (2η σελ 98) στη στήλη ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ, 5) 8166 της Παρασκευής 2/14.8.1896 (2η σελ 114) στη στήλη ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ με τίτλο "Οι δύο Σμυρναίοι πεζοπόροι".

Για να είναι σε όλους κατανοητή η γνωστή διαδρομή που ακολούθησαν οι πεζοπόροι στη Μ. Ασία, από τη Σμύρνη μέχρι τα Μουδανιά και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, τη σχεδίασα σε χάρτη της εποχής, με τις ονομασίες των πόλεων και των χωριών στην ελληνική και λίγα στην τουρκική.



Στην πρώτη ανταπόκριση από το Μπαλουκεσέρ (φύλλο 8100 της Τετάρτης  15/27.5.1896) αναφέρεται ότι έφθασαν εκεί τη Δευτέρα  6/18.5.1896 και ώρα 23.30 Τουρκίας. Την επομένη επισκέφθηκαν το δικαστήριο όπου τους επιφυλάχθηκε άριστη υποδοχή από τον διοικητή Ασρήφ πασά, ο οποίος τους εφοδίασε με συστατική επιστολή προς τον καϊμακάμη του Μιχαλητσίου και τους έδωσε ένα χωροφύλακα ως συνοδό, αν και εκείνοι δήλωσαν ότι δεν τον χρειάζονται. Το απόγευμα της 7/19.4.1896 παρατέθηκε δείπνο από την αδελφότητα "Ευαγγελισμός" και την επομένη (Τετάρτη 8/20.4.1896) αναχώρησαν για Σούσουρμαν και Μιχαλήτσι.

Στη δεύτερη είδηση (φύλλο 8102 της Παρασκευής 17/29.5.1896) αναφέρεται ότι οι δύο πεζοπόροι έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη και στα γραφεία του Νεολόγου την Πέμπτη 16/24.4.1896 και ώρα 16.30, από τα Μουδανιά. Στη Μαγνησία έγινε λαμπρή υποδοχή από τους ομογενείς, με τη φιλαρμονική "Ερμής" που έπαιξε διάφορα κομμάτια και πλούσιο δείπνο. Ο συντάκτης της είδησης αναφέρει ότι οι πεζοπόροι είναι συμπαθείς νέοι και θα πετύχουν το σκοπό τους.

Στην τρίτη είδηση (φύλλο 8104 της Δευτέρας 20.5/1.6.1896) από την Κωνσταντινούπολη περιγράφεται η διαμονή και η εστίαση των δύο πεζοπόρων στο ξενοδοχείο του κ. Παπαδόπουλου στο Πέραν και τα τρία γεύματα που τους παρέθεσε ο κ. Ιωλαννης Χαρισιάδης, υπάλληλος των εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων και αφού επισκέφθηκαν την Α. Θ. Π. και πήραν τις ευχές του για την επιτυχία του σκοπού τους, αναχώρησαν για τη Βουλαγαρία. Αναφέρεται, επίσης ότι ο Πέτρος Αττίας 1) διέσωσε πριν από 1 ½ μήνα ένα άνδρα από τη θάλασσα και 2) έχασε 5 κιλά από την πεζοπορία μέχρι εκείνη την ημέρα (ζυγίζει 58 κιλά από 63).

Στην τέταρτη είδηση (φύλλο 8162 της Δευτέρας 29.7/10.8.1896) περιγράφεται η επιστολή της 15/27.7.1896, που έστειλαν οι δύο πεζοπόροι στην εφημερίδα "Αμάλθεια", από την Πετρούπολη, σχετικά με επιτυχία του σκοπού τους, αφού έφθασαν υγιείς εκεί το πρωί εκείνης της ημέρας (αναχώρηση από Σμύρνη 2/14.5 και άφιξη στην Πετρούπολη 15/27.7, δηλαδή 2 μήνες και 14 μέρες). Η απόσταση από τη Μόσχα μέχρι την Πετρούπολη είναι 699 χλμ και την περπάτησαν σε 96 ώρες και 15' επί ομαλής και ευθείας οδού. Επισκέφθηκαν αμέσως τον επιτετραμμένο της Ελλάδας κ. Τομπάζη, ο οποίος τους παρέθεσε λαμπρό γεύμα στο ξενοδοχείο "Γαλλία", με τον πρόξενο της Ελλάδας στη Σεβαστούπολη κ. Γρυπάρη. Περιγράφουν και άλλες εκδηλώσεις και τα δώρα, σε χρήμα και αντικείμενα. Τέλος, ενημερώνουν ότι αναχωρούν την επομένη, με αγγλικό ατμόπλοιο για Λονδίνο, μέσω Αμβούργου.

Οι δύο πεζοπόροι έφθασαν στο Λονδίνο την 22.8.1896 και ενημερώνουν ότι, μετά από εξαήμερη θαλασσοπορία με τρικυμίες και κινδύνους έφθασαν στο Ούλλ της Αγγλίας, μέσω της Βαλτικής και της Δανίας και, αφού επιβιβάστηκαν σε αμαξοστοιχία την 21.00, έφθασαν στο Λονδίνο την 06.00. Γνωρίζοντας ότι ο διάδοχος Κωνσταντίνος βρισκόταν εκεί για το γάμο της πριγκίπισσας της Ουαλλίας και τον επισκέφθηκαν. Θα διέμεναν εκεί 4 ή 5 μέρες και θα πήγαιναν στο Λίβερπουλ, από όπου ο μεν Αττίας θα επέστρεφε στη Σμύρνη, ενώ ο Λεονταρίδης στην Αλεξάνδρεια.

Στην πέμπτη είδηση (φύλλο 8166 της Παρασκευής 2/14.8.1896) αναφέρεται, με επιστολή του Αττία στην εφημερίδα "Αμάλθεια", ότι έφθασε στο Λιβερπούλ, για το ταξίδι του στην Αλεξάνδρεια, αλλά εκεί διαπίστωσε ότι το ατμόπλοιο θα αναχωρούσε μετά από 3 μέρες. Επισκέφθηκε τη Μαγχεστρία (σ.ε. Manchester), από όπου έστειλε την επιστολή, και τον Έλληνα πρόξενο κ. Χατζόπουλο ο οποίος τον προσκάλεσε σε γεύμα, τον σύστησε σε διάφορους Άγγλους ευγενείς. Μερικοί τον ρώτησαν αν μπορεί να τρέξει 56 μίλια σε 8 ώρες, δηλαδή 7 μίλια την ώρα αντί αμοιβής 500 λιρών και αυτός απάντησε ότι, επειδή δεν αναπαύθηκε μετά την πεζοπορία, δέχεται να τρέξει 6 μίλια την ώρα, μετά από μια εβδομάδα, και 56 μίλια σε 8 ώρες (σ.ε. πρόκειται μάλλον για τυπογραφικό λάθος), αλλά δεν έγινε δεκτή αυτή η πρόταση. Τον ρώτησαν αν γνωρίζει δρομέα που να μπορεί να τρέξει ένα μίλι (17960 γιάρδες) σε 2 ½ έως 4', με προσφορά αρκετά στρογγυλού ποσού και τα έξοδά της μετάβασή του πληρωμένα και καταλήγει ότι αυτή είναι καλή πρόταση για όποιον νομίζει ότι μπορεί να το κάνει.

Τα κείμενα των ανταποκρίσεων/ειδήσεων παρατίθενται αυτούσια στην καθαρεύουσα και με την ορθογραφία της εποχής εκείνης.






Κατά τα εκ Μπαλουκεσέρ επιστελλόμενα ημίν τη 6 τρεχ. ώραν 11 ½ τουρκιστί έφθασαν εις την πόλιν εκείνην οι πεζοπόροι κ. Λεονταρίδης και Αττίας, μέλη του αθλητικού Συλλόγου της Σμύρνης, καλώς έχοντες. Χάριν αναγκαίων παρασκευών διαμείναντες την επαύριον, επεσκέφθησαν το δικαστήριον, ένθα έτυχον αρίστης υποδοχής παρά του διοικητού Ασρήφ πασσά, ος έσπευσε να εφοδιάση αυτούς δια συστατικής επιστολής προς τον εν Μιχαλητσίω καϊμακάμην και συνοδού χωροφύλακος, καίτοι ούτοι εδήλωσαν ότι ουδεμίαν έχουσι χρείαν. Τη εσπέρα της αυτής ημέρας παρετέθη δείπνον υπό της αρτυσυστάτου αδελφότητος "Ευαγγελισμού", τη επαύριον δε οι πεζοπόροι ανεχώρησαν εις Σούσουρμαν και Μιχαλήτσι αρίστας αποκομίζοντες εντυπώσεις.






Ζωηρότατοι και φαιδροί επαρουσιάσθησαν σήμερον εις το ημέτερον γραφείον οι δύο ευσταλείς και νεαροί έλληνες πεζοπόροι κκ. Πέτρος Αττίας και Σωκράτης Λεονταρίδης, χθες μόλις περί  ώραν 4 ½ μετά μεσημβρίαν εκ Μουδανίων εις την ημετέραν πόλιν καταφθάσαντες.

Ο πρώτος, κ. Πέτρος Αττίας, ζωηρός το παράστημα και συμπαθής την όψιν, καταγόμενος εξ Αλεξανδρείας και το 22ον της ηλικίας μόλις άγων, είχε σπουδάσει εν Παρισίοις, εν τω λυκείω Κοντορσέ, γιγνώσκων λαμπρότατα εννέα γλώσσας, αις συγκαταλέγονται και τρία ιδιώματα της αραβικής, ην ομιλεί ως γνήσιος άραψ. Ο κ. Αττίας είναι γνωστός τοις ενταύθα, διατρίψας άλλοτε επί τετράμηνον εν τη ημετέρα πόλει. Ο κ. Αττίας είναι πρώτος διερμηνεύς του εν Σμύρνη Μεγάλου Ξενοδοχείου του Λονδίνου.

Ο έτερος, κ. Σωκράτης Λεονταρίδης, είναι λίαν γνωστός πεζοπόρος, νεαρός επίσης και προδίδων σπανίαν εν τω σκοπώ σταθερότητα.

Αμφότεροι είναι μέλη του αθλητικού τμήματος του εν Σμύρνη Δραματικού Ομίλου. Έκαστος αυτών φέρει εις αποσκευάς, χάρτας και λοιπά χρειώδη, το όλον βάρος 8-10 χιλιογράμμων.

Οι πεζοπόροι ούτοι επιχειρούσι την εκ Σμύρνης εις Πετρούπολιν και εκείθεν εις Λονδίνον πεζοπορίαν  (εις Λονδίνον δε μόνον δι' ατμοπλοίου διαπεραιωθήσονται) επί στοιχήματι 20.000 φρ., υπό τον όρον ότι την πεζοπορίαν ταύτην θα εκτελέσωσιν εντός 3 ½ μηνών άνευ οβολού εν τω θυλακίω, τουτέστιν κερδαίνοντες καθ΄ οδόν ότι απαιτείται αυτοίς προς δαπάνας. Το στοίχημα ετέθη μεταξύ Άγγλων και Γάλλων αφ' ενός και Ελλήνων της Σμύρνης αφ' ετέρου, των πρώτων  ισχυριζομένων το αδύνατον του πράγματος, των δευτέρων δε θεωρούντων αυτό κατορθωτόν υπό των δύο Ελλήνων. Οι δύο πεζοπόροι, αναχωρήσαντες εκ Σμύρνης τη 2/14, ήλθον ενταύθα εκ Μαγνησίας, αυτόθι εγένετο αυτοίς λαμπρά υπό των εκεί ομογενών υποδοχή, της φιαλαρμονικής «Ερμού», ανακρουσάσης διάφορα μουσικά τεμάχια, παρατεθέντος αυτοίς πλουσίου δείπνου και προπεμψάντων αυτούς κατά την αναχώρησιν πλείστων όσων εις ικανήν από της πόλεως απόστασιν. Είτα διήλθον δι' Αξαρίου, Κίρκ Αγάτς, Σώμου, Κιρασνή, Βαλήκ Κεσέρ (διατρίψαντες 1 ημέραν χάριν διευθετήσεως των αποσκευών), Σουλτάν τσαίρ (ένθα επί 2 ½ ημέρας παρέμειναν συνεπεία παθήματος του ενός των πεζοπόρων), Σουσουρλούκ, Μιχαλητσίου, Τσαταλχανέ, Προύσσης (ένθα επί 2 ½ ημέρας επίσης διέτριψαν) και Μουδανίων. Έφθασαν δηλονότι ενταύθα εντός 8 μόνον ημερών.

Οι πεζοπόροι εκφράζονται λίαν ευγνωμόνως περί των απανταχού της οδού αυτών επιτοπίων αρχών, παρασχουσών αυτοίς πάσαν ευκολίαν και βοήθειαν και μεγάλως διευκολυνασών την πορείαν αυτών. Η μέχρι Πετρουπόλεως πορεία αυτών γενήσεται διά Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Βεσαραβίας και Οδησσού.

Αμφότεροι οι νεαροί πεζοπόροι, εκ πρώτης όψεως την συμπάθειαν και αγάπην προσελκύοντες, θα τύχωσιν, εσμέν βέβαιοι περί τούτου και εν τη ημετέρα πόλει της γενναίας εκείνης υποστηρίξεως, ήτις τους ενταύθα ομογενείς θα καταδείξη εφαμίλλους ει μη υπερτέρους των θερμώς καθ' οδόν τους κ.κ. Αττίαν και Λεονταρίδην υποστηριξάντων ομογενών και θα συντελέση εις την επιτυχή διεξαγωγήν του σκοπού των πεζοπόρων, η πραγμάτωσις του οποίου εξαρτάται ως επί το πλείστον εκ της κατά τόπους υποστηρίξεως των προσόντων αυτών, όπως ταχέως και άνευ βραδυτήτων δύνανται να χωρώσιν εις το τέρμα.






Κατόπιν δωρεάν εστιάσεως, καταλύσεως και πλήρους περιποιήσεως εν τω εν Πέραν γνωστώ ξενοδοχείω του Παπαδοπούλου, λίαν αφιλοκερδώς και πατριωτικώς προσενεχθέντος προς τους πεζοπόρους, άπειρον προς αυτόν ευγνωμοσύνην εκφράζοντας, οι 2 έλληνες πεζοπόροι, οις ευγενώς παρετέθησαν και 3 γεύματα υπό του κ. Ιωάννου Χαρισιάδου, υπαλλήλου των εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων, εις τον οποίον θερμαί υπ' αυτών ευχαριστίαι εκφράζονται, αναχωρούσι σήμερον διά Βουλγαρίας προς εξακολούθησιν της πεζοπορίας αυτών.
Αμφότεροι οι πεζοπόροι, Σωκράτης Λεονταρίδης και Πέτρος Αττίας, ων ο τελευταίος είναι ο διασώσας προ 1 ½ μηνός από της θαλάσσης πλούσιον εν Σμύρνη Κυπραίον, όστις δε Αττίας κατά την από Σμύρνης μέχρις ενταύθα πεζοπορίαν απώλεσε βάρος σημαντικόν 5 χλγρ. (ζυγίζει νυν 58 αντί 63 χλγρ.) επεσκέψαντο την πρωίαν της σήμερον την Α. Θ. Π. επιψαλιδεύσαντα αυτοίς τας ευχάς του, αίτινες, ως και αι υπέρ της επιτυχίας του σκοπού ευχαί πάντων των ενταύθα ομογενών και γνωρισάντων αυτούς, θα συνοδεύσωσιν αυτούς καθ' όλην την πεζοπορίαν, τοις δυσί πεζοπόροις ευχόμεθα κατευόδιον.






Οι δύο Σμυρναίοι πεζοπόροι

Οι δύο Σμυρναίοι πεζοπόροι κ.κ. Σ. Λεονταρίδης και Αττίας, αφικόμενοι εις Πετρούπολιν τη 15 τρέχοντος, γράφουσιν εκείθεν προς την "Αμάλθειαν" τα επόμενα:

Μετά χαράς σας αναγγέλλομεν, ότι ο σκοπός μας, ήτοι η από Σμύρνης μέχρι Πετρουπόλεως πεζή μεταβασίς μας, εξετελέσθη. Την πρωίαν της σήμερον αφικόμεθα επί τέλους ενταύθα πλήρεις υγείας και ζωηρότητος. Η από Μόσχα μέχρι Πετρουπόλεως απόστασις είναι 699 χιλιομ. ταύτην δε διηνήσαμεν εντός 96 ωρών και ¼, βαίνοντες επί οδού ομαλής και ευθείας. Άμα τη ενταύθα αφίξει μας μετέβημεν εις επίσκεψιν του επιτετραμμένου της Ελλάδος κ. Τομπάζη, όστις κατά την μεσημβρίαν μας παρέθεσε λαμπρόν γεύμα εν τω μεγάλω ξενοδοχείω της "Γαλλίας", εις ό παρεκάθισε και ο εν Σεβαστουπόλει πρόξενος της Ελλάδος κ. Γρυπάρης, όστις και μας εφάνη πολύ χρήσιμος. Το εσπέρας μας περέθηκε δείπνον εις εν των αριστοκρατικωτέρων εστιατορίων ο κ. Νικόλαος Πετροκόκκινος, διευθυντής της Τραπέζης, εις το δείπνον δε τούτο περεκάθισαν και τινες άλλοι των ενταύθα εγκατεστημένων και παρεπιδημούντων Ελλήνων, μεθ' ών εν απτώτω ευθυμία διήλθομεν δύο ολοκλήρους ώρας αφηγούμενοι αυτοίς τα κατά την μακράν ημών μέχρις ενταύθα πεζοπορίαν μας. Μετά το δείπνον, οι εις αυτό παρακαθίσαντες διακεκριμένοι ομογενείς προς εκδήλωσιν της ευαρεσκείας αυτών επί τη αισία διεξαγωγή της πεζοπορίας μας προσήνεγκον ημίν διάφορα δώρα. Ούτω ο κ. Τομπάζης προσέφερεν ημίν 100 ρούβλια, ο κ. Πετροκόκκινος 150, ο κ. Γρυπάρης 50, ο εκ Σμύρνης καταγόμενος κ. Ευμορφόπουλος 50, την δε επομένην μας εστάλησαν εις το Ξενοδοχείον, όπου κατελύσαμεν, δύο ενδυμασίαι, δύο πίλοι, δύο ζεύγη υποδημάτων και δύο επανοφόρια, ων το μεν μας εδωρήθη υπό του κ. Γρυπάρη, το δε παρά του κ. Αριστ. Καλογεροπούλου, αξίας 250 φράγκων. Προς άπαντας δε τους ευγενείς και φιλοξένους τούτους ομογενείς εκφράζομεν ήδη τας ευχαριστίας μας, καθόσον άλλως τε θερμοτάτης παρ' όλων ετύχομεν υποδοχής. Αύριον αναχωρούμεν, καθά εγράψαμεν υμίν, δι' αγγλικού ατμοπλοίου μέσον Αμβούργου εις Λονδίνον, όπου θα δημοσιεύσωμεν το 6ον φύλλον των πεζοπορικών ημών εντυπώσεων.

Εκ Λονδίνου, όπου οι κ. κ. Λεονταρίδης και Αττίας αφίκοντο τη 22 τρέχοντος, γράφουσι τα επόμενα:

Μετά εξαήμερον θαλασσοπορίαν, πλήρη τρικυμιών και κινδύνων, διά της Βαλτικής και της θαλάσσης της Δανιμαρκίας αφικόμεθα εις Ούλλ της Αγγλίας, επιβάντες δε της αμαξοστοιχίας τη 6 μ.μ. εφθάσαμεν ενταύθα την 6ην της πρωίας. Γνωρίζοντες ότι η Α. Υ. ο διάδοχος Κωνσταντίνος διαμένει ενταύθα ένεκα των γάμων της πρηγκιπίσσης της Ουαλλίας, εσκέφθημεν να μεταβώμεν εις επίσκεψιν αυτού, ευτυχείς δε λογιζόμεθα, διότι ετύχομεν παρά της Α. Υ. θερμοτάτης και, ούτως ειπείν, πατρικής υποδοχής. Ενταύθα προτιθέμεθα να διαμείνωμεν τέσσαρας ή το πολύ πέντε ημέρας, ακολούθως δε θα μεταβώμεν εις Λιβερπούλ, οπόθεν ο μεν Αττίας θα επιστρέψη εις Σμύρνην, ο δε Λεονταρίδης εις Αλεξάνδρειαν.






Οι δύο Σμυρναίοι πεζοπόροι

Οι δύο Σμυρναίοι πεζοπόροι Λεονταρίδης και Αττίας μεταβάντες εκ Πετρουπόλεως εις Λονδίνον καθά εγράψαμεν, απεχωρίσθησαν εν τη τελευταία πόλει και ο μεν Αττίας πρόκειται να επιστρέψη εις Σμύρνην, ο δε Λεονταρίδης μεταβάς εις Μαγχεστρίαν, γράφει προς την "Αμάλθειαν" τα επόμενα:

Αναχωρήσας εκ Λονδίνου και αφικόμενος εις Λιβερπούλ όπως επιβιβασθώ ατμοπλοίου δι' Αλεξάνδρειαν, έμαθον μετ' απορίας ότι τοιούτον ατμόπλοιον θέλει αναχωρήσει μετά 3 ημέρας. Εν τω μεταξύ επωφελούμενος της ευκαιρίας ταύτης επεσκέφθην την Μαγχεστρίαν, εξ ής σας γράφω την παρούσαν μου. Άμα τη ενταύθα αφίξει μου επεσκέφθην τον Έλληνα πρόξενον κ. Χατζόπουλον, όστις ου μόνον ευγενώς με υπεδέχθη, αλλά και εις γεύμα με προσεκάλεσε, προς τούτοις δε μετά πολλής της προθυμίας παραλαβών με εν τη Λέσχη, με εσύστησεν εις διαφόρους άγγλους ευγενείς, οίτινες μεταξύ άλλων με ηρώτησαν εάν δύναμαι να διατρέξω 56 μίλια αγγλ. εντός 8 ωρών, ήτοι 7 μίλια καθ' ώραν αντί προσφοράς 500 λιρών. Εγώ δε τοις επρότεινον ότι επί του παρόντος, επειδή δεν ανεπαύθην έτι εκ της μικράς πεζοπορίας και των ταξειδίων, δέχομαι να διατρέξω 6 μίλια καθ' ώραν και μετά μίαν εβδομάδα, ήτοι αφού αναπαυθώ, 56 μίλια εντός 8 ωρών, αλλ' η πρότασίς μου δεν έγεινε δεκτή. Τότε με ηρώτησαν εάν γνωρίζω δρομέα τινά, όστις να δυνηθή να διανύση εν αγγλικόν μίλιον ήτοι 1760 γιάρδας εντός 3 ½ - 4 λεπτών επί προσφορά αρκετά στρογγύλου ποσού, των δε εξόδων της εις Αγγλίαν μεταβάσεως του δεχομένου λογιζομένων εις βάρος των προτεινόντων. Διά πάντα έχοντα αξιώσεις ικανού δρομέως νομίζω ότι η παρουσιαζομένη ευκαιρία είναι ευκαταφρόνητος.